Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/3842 K.2024/361

Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çumra Asliye Ceza Mahkemesinin 30.09.2015 tarihli 2015/97 Esas, 2015/410 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 51 inci maddesi ve 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 3 ay süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Çumra Asliye Ceza Mahkemesinin 30.09.2015 tarihli 2015/97 Esas, 2015/410 Karar sayılı kararına sanık müdafinin temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 03.12.2019 tarihli 2018/2878 Esas, 2019/11339 Karar sayılı kararı ile; ''hapis cezasının seçenek yaptırımlarına çevrilmesinin düzenlendiği TCK 'nın 50. maddesi hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı karar yerinde tartışılmadan hüküm kurulması suretiyle CMK 'nın 230/1-d maddesine aykırı davranılması'' gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine ve temyiz incelemesine konu Çumra Asliye Ceza Mahkemesinin 17.09.2020 tarihli 2020/56 Esas, 2020/329 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin dördüncü fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 22.06.2021 tarihli ve 2020/94499 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri; sanığın ambulans şoförü olduğundan hız sınırlarını aşmasında haksızlık içeriğinin az olması nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına ve kusur raporuna itiraza ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay günü 30.07.2014 tarihinde trafik kazası ihbarı gelmesi üzerine, sanığın yönetimindeki ambulans ile araçta ölen ve tanık ile birlikte hareket ettiklerinde olay mahalli virajına geldiğinde trafik işaret ve levhalarını dikkate almayarak viraja hızlı girdiğinde direksiyon hakimiyetini kaybederek yolun sağında direğe çarpması ile savrulması sonucu ambulansın yoldan çıkarak takla atması ve önde oturan Zehra’nın camdan dışarı fırlaması ile ölümlü trafik kazası meydana gelmiştir.

2.Kaza tespit tutanağına göre, bu kazanın oluşumunda 42 DPS 34 plakalı ... sürücüsü ...’in 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun 52 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kuralını ihlal ederek tam kusurlu olduğu belirlenmiştir.

3.Mahkeme aşamasında keşif üzerine alınan 24.07.2015 tarihli bilirkişi raporuna göre, 42 DPS 34 plaka sayılı ambulans sürücüsü ... sola tehlikeli viraj trafik işaret ve levhasını gördüğü anda aracının hızını azaltması ve viraja yavaş girmesi gerekir iken dikkatsiz ve tedbirsiz davranarak kazaya sebebiyet verdiğinden 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununda yer alan diğer kural ihlallerinden 52 nci maddesinin birinci fıkraısnın (a) bendi uyarınca "kavşaklara yaklaşırken dönemeçlere girerken, hızlarını azaltmamak" maddesini ihlal ettiğinden tam kusurlu olduğu belirlenmiştir.

4. Yapılan ölü muayene tutanağı ile kişinin trafik kazası ile husulü mümkün genel beden travmasına bağlı, iskelet kemiklerinde kırık, beyin kanaması, iç organ harabiyeti ve iç kanama sonucu meydana geldiği tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Kaza tespit tutanağı, keşfe binaen tanzim olunan bilirkişi raporunun, oluş ve dosya kapsamının birbiri ile uyumlu olduğu, kusur durumunu kesin bir şekilde tespit ettiği anlaşılmakla, sanık müdafinin temyiz isteminin reddi ile hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı Kanunun 52 nci maddesinin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması, hukuka aykırılık bulunmuş olup, bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

3.Olay günü 42 DPS 34 plaka sayılı ambulans sürücüsü sanık ...'in sola tehlikeli viraj trafik işaret ve levhasını gördüğü anda aracının hızını azaltması ve viraja yavaş girmesi gerekir iken dikkatsiz ve tedbirsiz davranarak, direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu meydana gelen ölümlü trafik kazasında tam kusurlu olan sanık hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması; aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Çumra Asliye Ceza Mahkemesinin 17.09.2020 tarihli 2020/56 Esas, 2020/329 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının 3 numaralı paragrafın çıkarılarak yerine "Sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak 1 yıl 8 ay hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaleti ile 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine,

TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine. TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,