Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/397 K.2024/5695

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62, 50/4, 50/1-a, 52/4, 53/6. maddeleri uyarınca 18.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri; tali kusurlu sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşarak ceza verilmesi ve erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması sınırlarının dışında bırakılmasına, kararın bozulması gerektiğine, re'sen dikkate alınacak hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede.

09/01/2015 günü saat 16.45 sıralarında, meskun mahal dışında, alacakaranlıkta, bölünmüş iki şeritli zeminin ıslak olduğu karayolunda, (temyiz dışı) katılan sanık ...'ın otomobilinin arıza yapması üzerine aracında yolcu olan İsmail ile birlikte aracı ittirerek hareket ettirmeye çalıştıkları, bu sırada diğer sanık ...'un sevk ve idaresindeki otomobili ile aynı istikamete seyir halinde olduğu sırada yavaşlayan araçları görüp fren yaptığı esnada hakimiyetini kaybedip aracının sol kapı ön kısmı ile yan kayarak bir kısmı bankette bir kısmı sağ şerit üzerinde olan ve ...'in ittirdiği araca arkadan çarpması sonucu ...'in öldüğü,

katılan sanık ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı olayda, kaza tespit tutanağında ...'un asli kusurlu, sanık ...'un tali kusurlu olduğunun tespit edildiği, Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin raporuna göre katılan sanık ...'un kusursuz, sanık ...'un asli kusurlu kusurlu olduğunun tespit edildiği,

mahkemece bu iki rapor arasında farklılık olması sebebiyle İTÜ de görevli öğretim üyelerinden oluşan üç kişilik bilirkişi heyetinden alınan raporda, katılan sanık ...'un asli kusurlu, sanık ...'un ise zeminin ıslak ve kaygan oluşunu göz önüne alarak yolun icap ve şartlarına uygun süratle hareket etmesi yola dikkatini yoğunlaştırması lazımken bunları yerine getirmediği,

buna bağlı olarak aynı istikamete seyreden aracın sağ şeritten kendisinin önüne geçince kontrol etmeden şerit değiştirerek sağ şeride geçtiği , yola dikkatini vermediği için sağ şeride taşarak itilmekte olan aracı geç farkettiği , uygun tedbir almadığı için itilen araca çarptığı olayda tali kusurlu olduğunun tespit edildiği ve mahkemece de bu rapora itibar edilerek sanığın tali kusurlu olarak bir kişinin ölümüne bir kişinin yaralanmasına neden olması nedeniyle TCK'nın 85/2.

Maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.03.2020 tarihli ve 2018/12-399 Esas-2020/154 Karar sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saiki" gerekçesine ve (b) bendinde yer alan ''suçun işlenmesinde kullanılan araçlar'' gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi;

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının "1-a" bendinde yer alan " güttüğü amaç ve saik" ve "suçu işlemesinde kullandığı araç" ibarelerinin çıkarılması suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,