Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/4169 K.2021/5773

Alkollü araç kullanmak suretiyle trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ... hakkında Samsun Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 29/09/2020 tarihli ve 2020/25174 soruşturma, 2020/7438 esas, 2020/610 sayılı seri muhakeme usulüne ilişkin talepnamenin kabulü ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 179/3. maddesi yollamasıyla 179/2 ve 62. ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 250/4. maddeleri gereğince seri muhakeme usulü uygulanmak suretiyle 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/09/2020 tarihli ve 2020/745 esas,

2020/839 sayılı kararı ile adı geçen sanığın aynı suçtan Samsun Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 08/10/2020 tarihli ve 2020/27371 soruşturma, 2020/7898 esas, 2020/685 sayılı seri muhakeme usulüne ilişkin talepnamenin kabulü ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 179/3. maddesi yollamasıyla 179/2 ve 62. ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 250/4. maddeleri gereğince seri muhakeme usulü uygulanmak suretiyle 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/10/2020 tarihli ve 2020/8031 esas, 2020/921 sayılı kararını kapsayan dosyalar incelendi.

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 28/12/2017 tarihli ve 2016/9389 esas, 2017/11035 karar sayılı ilâmında yer alan "...Olay gecesi sanığın sevk ve idaresindeki aracı ile yakıt almak için geldiği petrol istasyonunda aldığı yakıtın parasını ödemeden geri geri seyrederken park halinde bulunan tıra çarptığı, akabinde olay yerinden ayrılarak saat 22:05 sıralarında aracı ile seyir halinde iken park halinde olan başka bir araca çarpmak suretiyle çok kısa aralıklarla ikinci kez maddi hasarlı trafik kazasına sebebiyet verdiği,

aynı gece saat 22:31 de yapılan ölçümde 2.51 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın, bir suç işleme kararının icrası kapsamında çok kısa zaman aralığı ile aynı suçu birden fazla işlediği anlaşılmakla; sanık hakkında TCK'nın 43/1. maddesindeki zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına ilişkin Mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından...'' şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/745 esas sayılı dosyasında suç tarihinin 03/09/2020, talepname tarihinin 29/09/2020 olduğu, anılan Mahkemenin 2020/209 esas sayılı dosyasında ise suç tarihinin 03/09/2020, talepname tarihinin 08/10/2020 olduğu, anılan her iki dosyada da sanığın alkollü araç kullanmak suretiyle trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlediği, aynı gün içerisinde kısa aralıklarla 1.50 ve 1.04 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın aynı suçu birden fazla kez işlendiğinin anlaşılması karşısında, dosyaların birleştirilmesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 43. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında ayrı ayrı mahkûmiyet kararları verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 13/04/2021 gün ve 94660652-105-55-20429-2020-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 09.06.2021 tarih ve 2021/52332 sayılı ihbarnamesiyle mevcut evrak tevdi kılınmakla;

Dosya incelendi gereği düşünüldü:

03.09.2020 tarihinde sanığın sevk ve idaresindeki araçla seyir halindeyken saat 0:44 sıralarında yapılan trafik uygulamasında alkolmetre ile yapılan ölçümde 150 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, aynı gün ifade vermek üzere polis merkezine götürüldüğü, ifadesi alındıktan sonra serbest bırakıldığı, saat 04:30 sıralarında sanığın aynı araçla seyir halindeyken direksiyon hakimiyetini kaybedip elektrik direğine çarparak maddi hasarlı trafik kazası yaptığı, saat 04.50’de alınan numuneye dayalı doktor raporuna göre 104 promil alkollü olduğunun tespit edildiği,

sanık hakkında ilk tutanak düzenlenmesinden sonra sanığın yeniden alkollü vaziyette araç kullanarak trafik kazası yaptığı, bu şekilde suç işleme kastını yenilediği, ikinci alkollü vaziyette araç kullanma eyleminin ayrı ve bağımsız bir suç oluşturduğu TCK'nın 43/1. maddesinde düzenlenen teselsül hükümlerinin uygulanamayacağı anlaşılmakla merci kararında isabetsizlik görülmediğinden,