Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/4182 K.2021/6323

Taksirle ölüme neden olma suçundan sanık Alper Koç’un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 85/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Ankara 48. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/12/2020 tarihli ve 2019/787 esas, 2020/559 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/01/2021 tarihli ve 2021/75 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11/03/2014 tarihli ve 2013/14-102 esas, 2014/128 sayılı kararında belirtildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması şartları oluşmadığı halde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi durumunda, kanun yararına bozma yoluna başvurulabileceği ve bozma kararının aleyhe sonuç doğuracağı nazara alınarak yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin olaya ilişkin maddi zararlarının tazmini amacıyla sigorta tahkim komisyonuna başvuruda bulunduklarını, incelemenin halen devam ettiğini, dosyaya ibraz edecekleri maddi zarara ilişkin bir belgelerinin bulunmadığını, ancak cenaze masraflarına ilişkin taleplerine yönelik anılan komisyondan olumlu cevap verilmediğinden,

cenaze masrafı olarak yapılan 7.500,00 Türk Lirası tutarı talep ettiklerini, bunun da gelenek ve görenekler çerçevesinde yapılan bir masraf olduğunu belirtmiş olması karşısında, yapılan yargılama sırasında katılanların maddî zararlarının olup olmadığı konusunda herhangi bir araştırma yapılmamış ise de,

yerleşik Yargıtay içtihatlarına göre basit bir araştırmayla tespit edilebilecek nitelikteki zarar miktarı belirlenerek sanığa tespit edilen bu zarar miktarını gidermeyi kabul edip etmediği sorularak sonucuna göre sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilerek,

itirazın kabulüne karar verilmesi yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 26/04/2021 gün ve 94660652-105-06-6004-2021-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 22/06/2021 gün ve 2021/69124 sayılı ihbarnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Olay günü sanığın idaresindeki otomobille, gündüz vakti, meskun mahalde, bölünmüş, asfalt kaplama üç şeritli caddede sol şeritte seyrederken, aracının sağ ön ve yan kesimleriyle, sağdan yola giren yayaya çarpmasıyla, sanığın tali kusuruyla yayanın ölümüne sebebiyet verdiği olayda;

Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesince 2021/75 Değişik iş kararıyla somut maddi zararın mevcut olmadığından bahisle katılanlar vekilinin itirazının reddine ilişkin karar verilmişse de kovuşturma aşamasında katılanların zararının giderildiğine ilişkin bir beyanı olmadığı gibi katılanlar vekilinin olaya ilişkin maddi zararlarının tazmini amacıyla sigorta tahkim komisyonuna başvuruda bulunduklarını, incelemenin halen devam ettiğini, dosyaya ibraz edecekleri maddi zarara ilişkin bir belgelerinin bulunmadığını, ancak cenaze masraflarına ilişkin taleplerine yönelik anılan komisyondan olumlu cevap verilmediğinden,

cenaze masrafı olarak yapılan 7.500,00 Türk Lirası tutarı talep ettiklerini bildirdiği, dosyada yer alan adli tıp raporuna, oluşa ve kabule uygun şekilde tali kusur atfedilen sanığın, adli soruşturmanın başladığı tarihten hüküm tarihine kadar geçen süre içerisinde zararı giderme konusunda çabasının ve dosyaya yansıyan bir iradesinin bulunmadığı hususları birlikte gözetildiğinde, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarih ve 2009/250-13 sayılı Kararına göre CMK'nın 231. maddesinde değinilen zararın manevi değil maddi zarar olduğu,

bu karar doğrultusunda katılanların tarafın olay nedeniyle uğradığı zararın basit bir araştırmayla tespit edilerek, sanığın bu zararı karşılamasına imkan tanınıp, 5271 sayılı Yasanın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlerin suçun niteliği, hükmolunan cezanın türü ve adli sicil kaydı da değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun yeniden takdir ve tayini yerine yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden;