Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/4239 K.2025/1571

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4 ve 63 maddeleri uyarınca 14.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve mahsuba karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının kabulü ile kararın kaldırılarak sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1, 53/6 ve 63 maddeleri uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl 6 ay süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; eksik araştırma neticesinde hüküm kurulduğuna, kusur durumuna, mevcut raporların hükme esas almaya elverişli olmadığına, ceza miktarına, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü sanığın idaresindeki otomobille, gündüz vakti, meskun mahalde, bölünmüş asfalt kaplama caddede seyrederken, olay mahalli dört yönlü ışık kontrollü kavşağa geldiğinde, kendisine hitap eden ışığın sarıya dönmesi sebebiyle duraklamak isterken, direksiyon hakimiyetini kaybettiği aracının savrularak,

sağ ön ve ön kısımlarıyla, gidiş yönüne göre sağda park halinde bulunan otomobilin sol kısımlarına çarpmasıyla savrulan otomobilin, araç ile kaldırım arasındaki yayaya çarpmasıyla, yayanın ölümüyle sonuçlanan olayda, mahkemece, tam kusurlu şekilde neticeye sebebiyet verdiği kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmemişse de, temel ceza tayini az bulunmuş, bilinçli taksir hükümlerine yer verilmemesinin hukuka aykırılığına hükmedilerek, duruşma açılmak suretiyle yeniden yargılama tesis edilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanığın kavşağa yaklaşmasına karşın hızını mahal şartlarına uygun olarak düşürmediği aksine mevcut hızıyla kavşaktan kırmızı ışık yanmadan geçmek için hareketine devam ettiği, kontrolsüz ve dikkatsiz şekilde araç kullanmak suretiyle basit taksir seviyesindeki eylemleriyle kazaya sebebiyet verdiği gözetildiğinde dairemiz yerleşik içtihatlarına göre bilinçli taksir koşullarının oluşmamasına karşın 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi hükümlerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-b bendi uyarınca takdîren Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,