Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/4381 K.2024/231

Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tavşanlı Ağır Ceza Mahkemesinin 27.05.2015 tarihli 2014/89 Esas 2015/49 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 85 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 1 yıl süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Tavşanlı Ağır Ceza Mahkemesinin 27.05.2015 tarihli 2014/89 Esas 2015/49 Karar sayılı kararına sanık müdafi, katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 24.12.2019 tarihli 2019/13176 Esas, 2019/12203 Karar sayılı kararı ile; “..Olay tarihinde, saat 20:45 sıralarında; yerleşim yeri dışı, 110 km hız sınırı olan, 2 şeritli, 7 m genişliğe ve 11.4 m platform genişliğine sahip, 200 cm banket olan, düz eğimsiz ve aydınlatma bulunmayan asfalt yolda;

katılan sanık ... idaresindeki otomobil ile seyir halinde iken aynı istikamette sağ şeritte seyir halinde olan sarı dönerli uyarı lambası, römork reflektörleri ile römorka ait uyarıcı ışık bulunmayan sanık ...'ın idaresindeki traktör ve buna bağlı beton yüklü römorkun sol arka kısımlarına katılan sanık ...'ın otomobilinin sağ ön kısımları ile çarpması meydana gelen olayda; bilinçli taksir koşullarının oluştuğu gözetilmeden sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine ve temyize konu Tavşanlı Ağır Ceza Mahkemesinin 11.11.2020 tarihli 2020/19 Esas, 2020/131 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 85 inci maddesinin ikinci fıkrası, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 1 yıl süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 12.08.2021 tarihli ve 2021/19172 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılanlar vekillerinin temyiz isteminin sanığa verilen temel cezanın az olduğuna ilişkindir.

2.Katılan ... vekilinin temyiz isteminin sanığa verilen cezanın az olduğuna, takdiri indirim uygulanma koşullarının oluşmadığına ilişkindir.

3.Sanık müdafinin temyiz isteminin kusur raporuna itiraz edildiğine, arkadan çarpan diğer sürücünün kusurlu olduğuna, traktörün lambalarının yanar vaziyette olduğu ve sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.25.01.2014 günü saat 21:30 sıralarında gece vakti, Tavşanlı Kütahya karayolunun 16 km de katılan ...’ın yönetimindeki 43 UL 782 plakalı otomobil ile Kütahya istikametine seyir halindeyken aynı istikamette önünde sağ şeritte seyir halinde olan sarı dönerli uyarı lambası, römork reflektörleri ile römorka ait uyarıcı ışık bulunmayan traktörün römorkuna arkadan çarpması sonucu ölümlü ve yaralamalı trafik kazası meydana gelmiştir.

2.Kaza tespit tutanağına göre, bu kazanın oluşumunda traktör sürücü ...’ın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 30 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca “aracın dış ışık donanımının bozuk veya teknik şartlara aykırı olan araçları kullanmak” kuralını ihlal ettiği, otomobil sürücüsü ...’ın aracının hızını ayarlayamaması nedeniyle aynı Kanun’un 52 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendini ihlal ettiği belirlenmiştir.

3. Mahkemece keşif üzerine alınan 26.03.2015 tarihli bilirkişi raporuna göre, kazada 43 UU 467 plakalı traktör sürücüsü olan sanık ...'ın aracını 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 84 üncü maddesinde belirtilen diğer kusurlardan 30 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca "Servis freni, park ve dönüş ışıkları noksan bozuk veya teknik şartlara aykırı olarak ... kullanmak" ve 31 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca belirtilen "Araçta yönetmelikte nitelik ve nicelikleri belirtilen gereçleri bulundurmamak,

kullanmamak veya kullanılır durumda bulundurmamak" kurallarını ihlal ettiği gerekçesiyle "Birinci derecede kusurlu olduğu", 43 UL 782 plakalı ... sürücüsü olan ...'ın ise aynı Kanunun 52 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca bahsi geçen "Sürücüler araçların hızlarını aracın yük ve teknik özelliğine, görüş yol hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmak zorundadır" kuralına uymadığından ikinci derecede kusurlu olduğu belirlenmiştir.

4. Bursa Adli Tıp Grup Başkanlığının 24.02.2014 tarih ve 2014/105 AT No:501 sayılı otopsi raporuna göre ...’ın trafik kazasındaki künt kafa travmasına bağlı kafatası kaide kemikleri ve maksillofacial kemik kırıkları ile birlikte beyin doku harabiyeti sonucu meydana geldiği tespit edilmiştir.

5.Dosya kapsamında alınan kati rapora göre katılan ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaralandığı ve sanıktan şikayetçi olduğu görülmüştür.

6. Sanığın aşamalarda alınan savunmalarında olay günü oğlu ile birlikte kendisinin kullandığı traktöre hazır beton aldıktan sonra Tavşanlı'dan Kütahya istikametine göre seyir halinde ilerledikleri esnada arkadan ansızın bir çarpma sesinin geldiğini, traktörün tepe lambasının ve stop lambalarının çalıştığını ve açık vaziyette seyir halinde olduğunu, traktöründe reflektörün bulunmadığını beyan ettiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın savunmalarının aksine, olay günü saat 21:30 sıralarında, yerleşim yeri dışı, 110 km hız sınırı olan, 2 şeritli, 7 m genişliğe ve 11.4 m platform genişliğine sahip, 200 cm banket olan, düz eğimsiz ve aydınlatma bulunmayan asfalt yolda; diğer sürücü ... idaresindeki otomobil ile seyir halinde iken aynı istikamette sağ şeritte seyir halinde olan sarı dönerli uyarı lambası, römork reflektörleri ile römorka ait uyarıcı ışık bulunmayan sanık ...'ın idaresindeki traktör ve buna bağlı beton yüklü römorkun sol arka kısımlarına katılan sanık ...'ın otomobilinin sağ ön kısımları ile çarpması meydana gelen olayda;

bir kişinin ölmesine bir kişinin de yaralanmasına neden olan sanık hakkında aracın dış ışık donanımın kullanılmayarak gece vakti seyir etmesi nedeniyle bilinçli taksir koşullarının oluştuğu anlaşılmakla, bu nedene dayalı temyiz konusunda hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, bir kişinin ölmesine ve bir kişinin yaralanmasına neden olan sanık hakkında belirlenen temel ceza miktarında bir isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirim uygulanma gerekçesinin yerinde olduğu anlaşıldığından, sanığın müdafinin ve katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tavşanlı Ağır Ceza Mahkemesinin 11.11.2020 tarihli 2020/19 Esas, 2020/131 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafi ve katılanlar vekilleri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin ve katılanlar vekillerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,