Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/4416 K.2024/5167

Katılan vekilinin, yüzüne karşı verilen hükme yönelik, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 01.03.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece, sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, anılan Kanunun 67/2, 5237 sayılı TCK'nın 62, 53 maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiş, hükmün sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 29.11.2017 tarihli 2015/16106 Esas, 2017/9563 Karar sayılı ilamı ile, "Dava konusu eser üzerinde üniversitelerin arkeoloji ve sanat tarihi kürsülerine mensup öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılarak,

mevcut durumu itibariyle bilim, kültür, din veya güzel sanatlarla ilgisi, tasnif ve tescile tabi, bildirim zorunluluğu olan, yani 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınır kültür varlığı olup olmadığı tespit edilip, anılan niteliği haiz olduğunun belirlenmesi halinde sanığın, “kültür varlığı ticaretine aykırılık” suçundan anılan Kanunun 67/2. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, davanın tarafı konumundaki Müze Müdürlüğü uzmanlarınca soruşturma aşamasında düzenlenen rapora dayanılarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

1- 2863 sayılı Kanunun 67/2. maddesinde hapis cezası ile birlikte adli para cezası da öngörüldüğü halde, sanık hakkında sadece hapis cezasına hükmedilmesi,

2- 2863 sayılı Kanun kapsamında tasnif ve tescile tabi taşınır kültür varlığının, aynı Kanunun 75. maddesi uyarınca müzeye teslimine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan kurum lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, dilekçe yazım ücretine dair hüküm tesisi kanuna aykırı,

4- Gerekçeli karar başlığında katılan kurumun “...”; suç tarihinin “12/2013” şeklinde gösterilmesi isabetsiz,

5- 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının ve anılan maddenin (3) numaralı fıkrasının gözetilmesinde zorunluluk bulunması" gerekçesi ile hükmün bozulduğu, bozma ilamı üzerine mahkemece, sanık hakkında 2863 sayılı Kanunun 67/2, 5237 sayılı TCK'nın 62, 53. maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; 2863 sayılı Kanunun 75. Maddesi uyarınca dava konusu eserin Erzurum Müze Müdürlüğüne teslimine karar verilmesi gerektiğine,

Sanık müdafinin temyiz isteği; bilirkişi raporunun gerekçe ihtiva etmediğine, eksik inceleme ile hüküm tesis edildiğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının uygulanmamasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü saat 01.15 sıralarında sanık ... ile hakkında aynı suçtan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık ...'in içinde bulundukları aracın durdurulduğu, araçta yapılan aramada, sağ ön koltuğun olduğu yerdeki paspasın altında 10 x 6 x 1 cm ebatlarında pirinçten yapılmış bir adet levhanın ele geçirildiği,

sanık ...'in savunmasında, sanık ... ile birlikte temyiz dışı sanık ...'in dükkanında gördükleri eseri aldıklarını, tarihi eser olduğunu bilseydi arabaya almayacağını beyan ettiği, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sırasında bağımsız bilirkişiler tarafından hazırlanarak dosyaya sunulan raporda, suça konu eserin 2863 sayılı Kanun kapsamında taşınır kültür varlığı olduğunun belirlendiği anlaşılmakla, sanığın 2863 sayılı Kanunun 67/2. maddesi uyarınca mahkûmiyetine dair hüküm tesis edilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

1. Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Katılan vekilinin, yüzüne karşı verilen hükmü CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 01.03.2022 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz talebinin REDDİNE;

2. Sanık Müdafinin Temyiz İsteği Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından,

sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine, ancak, hükümde, dava konusu eserlerin 2863 sayılı Kanun'un 75. maddesi gereğince müze müdürlüğüne teslimine karar verilmesi yerine, 5237 sayılı Kanun'un 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı bulunduğundan hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan “TCK'nın 54/1. maddesi gereğince müsaderesi ile” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine, “2863 sayılı Kanun'un 75. maddesi gereğince” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,