Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/4688 K.2024/499

Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine mahkemece sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kararının, katılan sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 22.10.2019 tarihli kararıyla sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararının CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkı saklı tutularak bozulmasına karar verildiği,

mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 22/3, 62, 53/6, CMUK'nın 326/son. maddeleri gereğince 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin temyiz isteminin reddiyle hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kusur durumuna, TCK'nın 22/6 maddesinin uygulanması gerektiğine, A2 sınıf sürücü belgesinin geri alınmasının hukuka aykırı olduğuna, bilinçli taksir koşullarının oluşmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, aksi kanaat hasıl olursa basit taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve re 'sen gözetilecek hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; bir kişinin ölümü ve bir kişinin yaralanmasıyla sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde sanığın asli kusurlu olduğu ve kaza esnasında 188 promil alkollü olması nedeniyle eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu kabul edilerek, sanık hakkında şikayet bulunmaması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyetine ilişkin kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 22.10.2019 tarihli kararıyla;

"... sanık Ünal idaresindeki çekici ve çekiciye takılı yarı römork ile meskun mahalde gece vakti aydınlatmanın olduğu orta ayırıcı ile bölünmüş yolu takiben seyir halindeyken orta ayırıcıdaki dönüş cebini kullanarak U dönüşü yapıp tekrar geldiği istikamete dönüş yaptığında, çekiciye takılı römorkun sağ arka tampon, kasa ve teker kısımlarına, geriden seyir halinde olan 188,9 mg/dl alkollü olan sanık ...’ın idaresindeki kamyonetin sol ön kısmı ile çarpması sonucu sanık ...’ın aracında yolcu olan bir kişinin ölmesi ve bir kişinin yüzünde sabit iz oluşacak şekilde yaralanmasıyla neticelenen,

sanık ...’ın mahal şartlarına göre kontrolsüz seyir halinde olduğu, kontrolsüz şekilde kavşak mahalline yaklaşarak ve dönüş yaparak konum almaya çalışan çekiciye çarpmasında asli kusurlu olduğu olayda.

TCK'nın 89/5. maddesi gereğince aynı Kanun'un 89/1. madde kapsamı dışında kalan yaralanmaların bilinçli taksirle işlenmesi halinde takibinin şikayete tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın eyleminin TCK'nın 85/2. maddesinde öngörülen suçu oluşturduğu gözetilmeksizin, mahkemece suç vasfında yanılgıya düşülerek ölenin aracında bulunan yaralının şikayetçi olmaması nedeniyle sanığın TCK'nın 85/1. maddesi gereğince mahkumiyet hükmü kurulması," ve sanığın kazayı idaresindeki kamyonet ile yaptığı ve bu nedenle A2 sınıfı sürücü belgesinin geri alınamayacağı gözetilmeden,

ilgili madde hükmünün amacına aykırı şekilde sanığa ait "E+A2" sınıfı sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi nedeniyle CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkı saklı tutularak bozulmasına karar verilmesi üzerine,

Mahkemece, Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı 5237 sayılı TCK'nın 22/3, 62, 53/6, CMUK'nın 326/son. maddeleri gereğince 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve "E + A2" sürücü belgesinin 2 yıl geri alınmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1-Sanık hakkında taksirle bir kişinin ölümüne bir kişinin yaralanmasına neden olduğu kabul edilerek hüküm kurulduğu halde uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK' nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlendiği; sanığın sürücü belgesi bilgilerinin incelendiğinde, aynı belge numarası adı altında hem E sınıfı hem de A2 sınıfı sürücü belgesinin bulunduğu,

sanık hakkında bu madde hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken, yargılamaya konu kazayı idaresindeki kamyonet ile yaptığı ve bu nedenle sanığın somut olaya konu taksirle öldürme suçu sebebiyle A2 sınıfı sürücü belgesinin geri alınamayacağı gözetilmeden, ilgili madde hükmünün amacına aykırı şekilde sanığa ait "E+A2" sınıfı sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının "1" nolu bendine "85/2" ibaresinin eklenmesi ve "9" nolu bendinde yer alan "A2" ibaresinin hükümden çıkarılması suretiyle hükmün, isteme uygun olarak oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,