Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/488 K.2022/2968

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tazminat davasının dayanağı olan Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/225 Esas – 2014/482 Karar sayılı dava dosyasının incelenmesinde; davacının rüşvet almak ve yetkili olmadığı bir iş için yarar sağlama suçlarından 29.05.2012 - 31.05.2012 tarihleri arasında 2 gün gözaltında kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 05.01.2015 tarihinde kesinleştiği, gözaltına alınma tarihi itibariyle davanın yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanununa tabi olduğu anlaşılmakla;

Davacının 90.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece, 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanununun 142/1. maddesinde öngörülen 1 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra 12.02.2016 tarihinde açıldığı gerekçesi ile davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.