Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/4961 K.2024/5230

İlk derece mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Çeşme 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.04.2017 tarih, 2016/463 Esas, 2017/222 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanun'un 65/1, 5237 sayılı Kanun'un 62/1, 52/2, 53. Maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Hükmün sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 27.06.2018 tarih, 2017/1634 Esas, 2018/914 Karar sayılı kararı ile sanığın 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-c maddesi gereğince beraatine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 31.08.2021 tarih, 2018/ 75964 nolu bozma görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Bölge Adliye Mahkemesince, olay tarihinde ... ilçesi, ... Mahallesi, ... Mevkii, 166 ada, 3 parsel sayılı 2.derece arkeolojik sit alanı sınırları içerisinde kalan sanığa ait ...

Cafe isimli iş yeri olarak kullanılan taşınmazın bahçe kısmına 5x1,5 m.ölçüsünde duvar örmek ve duvarın yan kısmına tuğla ile ocak yapmak suretiyle izinsiz inşai ve fiziki müdahalede bulunulduğundan bahisle sanığın 2863 sayılı yasanın 65/1, TCK'nun 53/1 maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açıldığı, yerel mahkemece yapılan keşif sırasında alınan bilirkişi raporu içeriğine göre yapılan 5x1,5m.ebatlarındaki duvarın tamamen yıkıldığı, inşa edilen ocağın da alt kısmının yıktırıldığı,

eylemin izinsiz inşai ve fiziki müdahale niteliğinde bulunduğunun belirtildiği ve olay mahallini gösterir fotoğrafların mahkemeye rapor ile birlikte sunulduğu, sanığın alınan savunmasında ise suç konusu teşkil eden yapıları tamamen yıktığını beyan ettiği, ancak mahkemece sanığın mahkumiyetine karar verildiği, sanığın suç unsuru teşkil eden yapıları yıkarak doğal yapının eski hale getirilmesi nedeni ile atılı suçun unsurları itibariyle oluşmayacağı bu hususa ilişkin Yargıtay 12.Ceza Dairesinin birçok kararının bulunduğu nazara alınarak sanığın savunması doğrultusunda duruşma açılmasına karar verildiği,

yapılan duruşma ve taşınmaz üzerinde bilirkişi marifetiyle yeniden yaptırılan inceleme sonucunda; arkeolog, mimar ve fen bilirkişilerinden oluşan bilirkişi kurulundan alınan raporlara ve ekindeki fotoğraflara göre, suç unsuru teşkil eden 5x1,5m.ebatlarındaki duvar ve yanındaki ocağın tamamen yıkılıp kaldırıldığı, sit alanına geri dönüşümsüz şekilde zarar verilip verilmediğinin, toprağın altındaki kültür varlıklarının yer üstündeki inşai ve fiziki faaliyetlerde zarar görüp görmediğinin ancak bilimsel kazılarla tespit edilebileceği, bu nedenle bu yönde tespit yapılmasının mümkün bulunmadığının bildirildiği,

davaya konu duvar ve tuğla ocağın kamu davası açıldıktan sonra sanık tarafından yıkılarak tamamen kaldırıldığı, sit alanına kalıcı ve geri dönüşümsüz olarak zarar verildiğine ilişkin herhangi bir delil de elde edilemediği gerekçesiyle sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm kaldırılarak sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanun'a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,