Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/5003 K.2025/2390

Sanık hakkında Dairemizin bozma kararı üzerine kurulan hükmün; sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

Sanığın taksirle yaralama suçundan 271 sayılı CMK'nın 223/2-e. maddesi uyarınca beraatine ilişkin 15.12.2015 tarihli kararın Dairemizin 09.06.2020 tarihli ilamıyla bozulmasına karar verilmesi üzerine mahkemece sanık hakkında 28.05.2021 tarihinde TCK'nın 89/1, 89/2-b-e-son, 62/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca 4500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmakla,

Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 89/1 maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesi uyarınca olağan zaman aşımının 8 yıl, olağan üstü zaman aşımının ise 12 yıl olduğu,

5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/2-4. maddeleri uyarınca kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, anılan suç tarihinin 10.04.2012 olup, olağanüstü zamanaşımı süresinin 10.04.2024 tarihinde gerçekleşmiş olmakla, dosya içeriği itibariyle de, 5271 sayılı CMK'nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartlar bulunmadığından, hükümlerin, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince sanık hakkındaki kamu davasının DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,