Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/5094 K.2025/1519

Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ortadan kaldırılması talebinin reddine ilişkin hüküm, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1 maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmedildiği, hükmedilen hapis cezasına ilişkin olarak hükmün acıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 03/06/2013 tarihinde kesinleştiği, sanık müdafi tarafından 5 yıllık denetim süresinin dolmasını müteakip hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılarak düşme kararı verilmesinin talep edildiği, mahkemece "sanığın Manisa 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/1594 Esas sayılı görevi kötüye kullanma suçundan derdest dosyasının bulunduğu, suç tarihinin 21/11/2015 olduğu, uyap ortamında yapılan incelemeden anlaşılmakla, sanık hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılması ile davanın düşürülmesi talebinin reddine karar verildiği anlaşılmış ise de;

5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin 10. fıkrasında yer alan “Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmediği ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere uygun davranıldığı takdirde, açıklanması geri bırakılan hüküm ortadan kaldırılarak,

davanın düşmesi kararı verilir” şeklindeki düzenleme uyarınca, Uyaptan yapılan incelemede sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan açılan davada Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/1594 Esas sayılı dosyasında 10.09.2019 da beraat kararının verildiği ve beraatin 05.06.2020 de istinaf ilamı ile kesinleştiği görüntülenmekte olup, her ne kadar hüküm tarihi itibariyle ret kararı verilmesi yerinde ise de hükümden sonra sanık hakkında 2. yargılandığı suçtan beraat kararı verildiği ve beraatin istinaf ilamı ile kesinleştiği dikkate alınarak açıklanması geri bırakılan hüküm ortadan kaldırılarak,

davanın düşmesi yerine yazılı şekilde ret kararı verilmesi,

Hukuka aykırı olup, başkaca yönleri incelenmeyen İzmir 18.Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,