Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/5135 K.2022/7230

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü, sanığa ait firmada işçi olarak çalışmakta olan ölenin, işyerinin 5. katından kurulmuş olan calaskarı kullanarak gelen malzemeleri 1. kata çıkarmak istediği esnada düşmesi şeklinde meydana gelen ve sanığın tam kusurlu olarak bir kişinin ölmesine sebebiyet verdiği olayda;

Sanık hakkında TCK'nın 85/1 ve 62. maddeleri uyarınca belirlenen 3 yıl 4 ay süreli hapis cezasının, yine aynı Kanunun 50/4 ve 50/1-a maddeleri uyarınca adli para cezasına çevrilmesi sırasında hesap hatası yapılarak, gün adli para cezasının 1215 gün yerine 1200 gün, 52/2. maddesi ile yapılan uygulama sırasında sonuç adli para cezasının 24.300,00 TL yerine, yazılı şekilde 24.000,00 TL olarak eksik belirlenmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma ilamına eylemli uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının adli para cezasına çevirmeye ilişkin dördüncü paragrafı hükümden çıkarılarak yerine "Suçun işlenmesindeki özellikler, sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 1200 gün karşılığı adli para cezasına çevrilmesine,