Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/5692 K.2022/557

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/209 Esas, 2014/60 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının birden fazla kişi tarafından birlikte yağma suçundan 09.02.2012 – 02.08.2013 tarihleri arasında 540 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 07.03.2014 tarihinde kesinleştiği, davanın tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK hükümlerine tabi olduğu anlaşılmakla;

Davacının 70.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece 17.621,15 TL maddi, 20.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmesi üzerine,

üzerine dairemizce yapılan incelemede, tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.02.2014 tarih, 2013/209 Esas, 2014/60 Karar sayılı hükmünün 07.03.2014 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının ise hükmün kesinleşme tarihini izleyen bir yıllık süre geçtikten sonra 12.03.2015 tarihinde açıldığı gözetilerek süresinde açılmayan davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile hükmün bozulması üzerine yerel mahkemece duruşma açılıp, süresinde açılmayan davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.