Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/6121 K.2023/2476

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı vekili 28.02.2018 tarihli dava dilekçesinde özetle. "Müvekkili hakkında Afyonkarahisar Cumhuriyet Başsavcılığı 2017/7369 Sor numaralı dosyası ile "Silahlı Terör Örgütüne Üye Olmak" suçundan soruşturma başlatıldığı, 05.06.2016 tarihinde gözaltına alındığı, 09.06.2017 tarihinde tutuklandığı,

28.07.2017 tarihinde tahliye edilerek Afyonkarahisar Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/634 Sor- 2018/596 Karar numaralı kararı ile "Kovuşturmaya Yer Olmadığına Dair Karar" veriildiğini, müvekkilinin Afyonkarahisar İl Telekom Müdürlüğünde 20.10.2008 tarihinden beri Network Ekip Lideri olarak görev yapmakta iken, 09.11.2016 tarihinde istifa ettirildiğini, istifa ettirildiği tarihte maaşının 5.686,46 TL olduğunu, soruşturma aşamasında 5.000,00 TL avukatlık ücreti ödediğini, ceza evinde geçen sürede 2.000,00 TL cezaevi masrafının olduğunu, müvekkilinin hiçbir bağlantısı olmamasına karşın hakkında BYLOCK programı kullandığı iddiası öne sürüldüğünü,

böyle bir suçla itham edilmesinin toplumdaki yansımaları bir kenara bırakılsa bile müvekkil nazarında bile büyük elem doğurduğunu, müvekkilinin söz konusu soruşturma nedeniyle işinden ayrılması, cezaevine girmesi ve diğer giderler de hesaba katıldığında 200.000,00TL maddi tazminatın, müvekkilinin söz konusu suçlama ile duyduğu elem, cezaevine girmesi ve ailesi ile ilgilenememesi, toplumda terörist olarak görünmesi ve diğer hususlar dikkate alındığında 500.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, yargılama giderleri ve vekalet ücretlerinin davalı üzerinde bırakılmasına" karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili 27.03.2018 tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini ve yargılama giderlerinin davacıya yükletilmesine ve karar verilmesini talep etmiştir.

3. Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.06.2018 tarihli ve 2018/143 Esas, 2018/332 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 19.10.2018 tarihli ve 2018/2435 Esas, 2018/2514 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 18.09.2021 tarihli, davacı vekilinin temyiz talebinin reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri 1.Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2.Hükmedilen manevi tazminat miktarının az olduğuna, ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Davacı ... hakkında "Silahlı Terör Örgütüne Üye Olmak" suçundan Afyonkarahisar Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2017/7369 Sor numaralı dosyası ile soruşturma başlatıldığı, soruşturma devam ederken 05.06.2016 tarihinde gözaltına alındığı, Afyonkarahisar Sulh Ceza Hakimliği'nin 09.06.2017 tarihli kararıyla tutuklandığı, Afyonkarahisar Sulh Ceza Hakimliği'nin 28.07.2017 sayılı kararı ile tahliye edildiği, sonrasında ise şüpheli hakkında Afyonkarahisar Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2017/634 Soruşturma-2018/596 Karar sayılı "Kovuşturmaya Yer Olmadığına Dair Karar" verildiği tespit edilmiştir.

CMK'nın 142/1 maddesinde yer alan "karar veya hükümlerin kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her hâlde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde tazminat isteminde bulunulabilir" hükmünü taşıdığı, yasal süre içerisinde davacı vekili tarafından dilekçe verildiği, CMK'nın 142/2 maddesine göre davacının dava açıldığı tarihte Afyonkarahisar ilinde ikamet etmesi nedeniyle mahkemenin tazminatı incelemeye yetkili olduğu ve davacı vekilinin devlet aleyhine tazminat davası açmaya yetkisinin bulunduğu tespit edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde, haksız gözaltı ve tutukluluğa maruz kalması nedeniyle 200.000,00 TL maddi tazminat talep etmiş ise de; davacının 05.06.2017 tarihinde gözaltına alındığı, 09.06.2017 tarihinde tutuklandığı, 28.07.2017 tarihinde tahliye edildiği, yapılan soruşturma kapsamında Afyonkarahisar C.Başsavcılığının 15.01.2018 tarih ve 2018/596 sayılı kararı ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, yine davacının gözaltına alınmadan daha önce 09.11.2016 tarihinde işyerinden istifa ettiği ve istifa ettiğinde tüm alacak, kıdem ve ihbar tazminatlarının ödendiği,

gözaltında ve tutuklukta geçirmiş olduğu sürelerde herhangi bir işyerinde çalışmadığı, bu sürelerden önce istifa ettiği, böylece davacının gözaltında ve tutuklulukta geçirmiş olduğu süreler kapsamında ancak asgari ücret talep edebileceği, gözaltında ve tutuklulukta kalmış olduğu sürelerin toplamının 53 gün olduğu, davacının asgari ücret miktarına göre 2.480,00 TL lik maddi zararının oluştuğu tespit edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde, haksız gözaltı ve tutuklama sebebiyle 500.000,00 TL manevi tazminat talep etmiş ise de; davacının duymuş olduğu elem ve ızdırap, isnat edilen suçun ağırlığı, davacının sosyal statüsü, mevkii ve verilecek olan tazminatın sebepsiz zenginleşme aracı olamayacağı hususları değerlendirilerek, davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile, 5.300,00 TL manevi tazminatın davalı hazineden tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, faiz talebi olmadığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince, davacının soruşturma aşamasında kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından; davacı ... lehine kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın verildiği tarihte yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde belirlenen ceza soruşturma evresinde takip edilen işlere ilişkin 660,00 TL vekalet ücretinin maddi zarar kapsamında 2.480,00 TL üzerine eklenerek davacı ...'a ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi kanuna aykırı ise de; bu aykırılığın CMK.nun 280/1-(a) maddesindeki yetkiye dayalı olarak Dairece düzeltilebilecek hususlardan olduğu anlaşılmakla;

hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinde yer alan "2.480,00.-TL" ibaresi yerine "3.140,00.-TL", hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin (5) numaralı bendinde yer alan "933,60.-TL" ibaresi yerine "1.012,80.-TL" ibaresi gelmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin esasını oluşturan Afyonkarahisar Cumhuriyet Başsavcılığının 2018/634 soruşturma sayılı dosyası kapsamında davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 05.06.2017-28.07.2017 tarihleri arasında 53 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan soruşturma sonunda 15.01.2018 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle davanın 5271 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı anlaşılmıştır.

Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden 1.Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz sebebi yönünden; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, incelenen dosya kapsamına göre delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, tazminat talebinin kısmen kabulü yönünde verilen kararın dosya kapsamına uygun bulunduğu anlaşıldığından, davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz istemi reddedilmiştir.

2. Hükmedilen manevi tazminat miktarının az olduğuna ilişkin temyiz sebebi yönünden; Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilen manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklulukta kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti yapıldığından hükmedilen manevi tazminat miktarında isabetsizlik görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 19.10.2018 tarihli ve 2018/2435 Esas, 2018/2514 Karar sayılı kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,