Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/6151 K.2025/901

Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Gaziosmanpaşa 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.05.2015 tarihli ve 2015/156 Esas, 2015/63 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanunun 85/1, 62,51/1-3-7-8 maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Gaziosmanpaşa 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.05.2015 tarihli ve 2015/156 Esas, 2015/63 Karar sayılı kararının katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (12).

Ceza Dairesinin 25.09.2019 tarihli ve 2018/592 Esas, 2019/9374 Karar sayılı kararı ile " lehe hükümler istemi bulunan sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının TCK'nın 51. maddesi hükmüne göre ertelenmesine karar verilmiş olmakla birlikte, hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesinin düzenlendiği TCK'nın 50. maddesi hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı karar yerinde tartışılmadan hüküm kurulması suretiyle CMK'nın 230/1-d maddesine aykırı davranılması ve TCK’nın 51. maddesinde düzenlenen; “işlediği suçtan dolayı iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm edilen kişinin cezası ertelenebilir.

Bu sürenin üst sınırı, fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş olan kişiler bakımından üç yıldır.” hükmü karşısında, fiili işlediği sırada 65 yaşını doldurmayan sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 6 ay sonuç cezanın erteleme şartları oluşmadığı halde ertelenmesine karar verilmesi;" nedenleri ile bozulmasına karar verilmiştir.

3. Gaziosmanpaşa 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.02.2020 tarihli ve 2019/542 Esas, 2020/156 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanunun 85/1, 62, 50/4, 52/2, 3, 53/6 maddeleri uyarınca 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz nedenleri; Verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Bozma öncesi yapılan yargılama neticesinde mahkemece, sanık savunması, tanık beyanı, bilirkişi raporu, dikkate alındığında sanığın meydana gelen iş kazasında asli kusurlu olduğu değerlendirilerek mahkumiyetine dair hüküm kurulmuştur.

Sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz talebi üzerine Dairemizin 25.09.2019 tarihli ve 2018/592 Esas, 2019/9374 Karar sayılı kararı ile "lehe hükümler istemi bulunan sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının TCK'nın 51. maddesi hükmüne göre ertelenmesine karar verilmiş olmakla birlikte, hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesinin düzenlendiği TCK'nın 50. maddesi hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı karar yerinde tartışılmadan hüküm kurulması suretiyle CMK'nın 230/1-d maddesine aykırı davranılması ve TCK’nın 51. maddesinde düzenlenen;

“işlediği suçtan dolayı iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm edilen kişinin cezası ertelenebilir. Bu sürenin üst sınırı, fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş olan kişiler bakımından üç yıldır.” hükmü karşısında, fiili işlediği sırada 65 yaşını doldurmayan sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 6 ay sonuç cezanın erteleme şartları oluşmadığı halde ertelenmesine karar verilmesi;" nedenleri ile bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma üzerine yapılan yargılamada Sanık ...'nın üzerine atılı Taksirle Ölüme Neden Olma suçundan neticeten 2 Yıl 6 Ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın yeniden suç işlemeyeceği hususunda mahkemece olumlu bir kanaat oluşmadığı ve şartlar hasıl olmadığından hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümleri uygulanmaksızın suçun işlenmesindeki özellikler sanığın ekonomik ve sosyal durumu dikkate alınarak sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı ceza TCK'nın 50/4 maddesi ve TCK'nın 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı 20.00 TL olacak şekilde neticeten 18.200.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

1. Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141 ve 5271 sayılı CMK’nın 34. maddeleri uyarınca bütün mahkeme kararlarının, karşı oy da dahil olmak üzere gerekçeli olarak yazılması zorunludur. Hükmün gerekçeyi ihtiva etmemesi ise 1412 sayılı Kanunun 308/7 ve 5271 sayılı CMK’nın 289/1-g bendi uyarınca hukuka kesin aykırılık halini oluşturacaktır.

Ayrıca Ceza Muhakemesi Kanununun 230. maddesi uyarınca, hükmün gerekçesinde, suç oluşturduğu kabul edilen eylemin gösterilmesi, bunun nitelendirmesinin yapılması, Ceza Kanununda öngörülen sıra ve esaslara göre cezanın ve ayrıca cezaya mahkûmiyet yerine veya yanı sıra uygulanacak güvenlik tedbirinin belirlenmesi, cezanın ertelenmesine, hapis cezasının adli para cezasına veya tedbirlerden birine çevrilmesine ya da ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına veya bu hususa ilişkin istemlerin kabul veya reddine dair dayanakların gösterilmesi zorunludur.

Gerekçe, hükmün dayanaklarının, akla, hukuka ve dosya içeriğine uygun açıklamasıdır. Bu nedenle, gerekçede hükme esas alınan veya reddedilen bilgi ve belgelerin belirtilmesi ve bunun dayanaklarının gösterilmesi, bu dayanakların da, geçerli, yeterli ve yasal olması gerekmektedir.

Bu itibarla keyfiliği önlemek, tarafları tatmin etmek, sağlıklı bir denetime olanak sağlamak bakımından, hükmün gerekçeli olmasında zorunluluk bulunmakta olup, incelenen dosya kapsamında; bu ilkelere uyulmadan sübut delilleri irdelenmeksizin, delil tartışılması içermeyen kararla gerekçesiz olarak yazılı şekilde hüküm kurulması;

2. Sanığın bozma ilamına karşı diyecekleri sorulmadan hüküm kurulması suretiyle 1412 sayılı CMUK'un 326. ve 5271 sayılı CMK'nın 307. maddesine muhalefet edilmesi,

3.Sanık hakkında uygulanma şartları oluşmadığı halde TCK'nın 53/6. Maddesi gereğince sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Gaziosmanpaşa 13. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,