Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/6192 K.2023/2544

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı vekili 29.09.2017 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; davacının Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçundan gözaltına alındığını, yaklaşık 12 ay bu suç nedeniyle soruşturulduğunu ve hakkında takipsizlik kararı verildiğini silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan hakkında dava açılmasının tazminata engel olmayacağını belirterek soruşturma sürecinde uğradığı manevi zararlara esas olmak üzere 100.000,00 TL manevi tazminatın soruşturmanın başlatıldığı 16.07.2016 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir.

2. Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.03.2017 tarihli ve 2017/363 Esas, 2018/102 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 07.01.2019 tarihli ve 2018/3017 Esas, 2019/110 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

4.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.09.2021 tarihli 2019/44705 sayılı tebliğnamesi ile hükmün onanması talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; davacı hakkında Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçundan yakalama ve gözaltı işlemi uygulanması, hakkında hiçbir delil yokken yaklaşık 12 ay bu suçtan soruşturma tehdidi altında kalması ve kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi nedeniyle tazminat koşullarının oluştuğuna dolayısıyla davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mahkeme gerekçesinde "...Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 30.10.2017 tarihli yazısında davacı ... hakkında Anayasal Düzeni Ortadan Kaldırmaya teşebbüs etme, suçundan ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğinin,söz konusu kararın davacıya 05.07.2017 tarihinde tebliğ edildiği,silahlı terör örgütüne üye olma suçundan ise 29/06/2017 tarihinde iddianame düzenlendiğinin,Gaziantep 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/40 esas sayılı dava dosyasında yargılamanın devam ettiğinin anlaşldığı,Gaziantep 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/40 esas sayılı dava dosyasınıın incelemesi ve Uyap üzerinden yapılan araştırma sonucu davacı hakkında Erzurumu

2. Sulh Ceza Hakimliğinin 17/07/2016 tarih 2016/1453 D. İş Sayılı kararı ile Anayasal Düzeni Ortadan Kaldırmaya teşebbüs eteme,,Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma Suçlarında yakalama kararı verildiği, davacının 26.07.2016 tarihinde FETÖ/PDY Terör Örgütü Üyesi Olmak suçundan gözaltına alındığı,

Erzurum 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 26/07/2016 tarih 2016/133 sorgu numaralı kararı ile ,Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma Suçundan tutuklandığı,Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 29/06/2017 tarih 2017/11592 E. 2017/1655 iddianeme numaralı iddianamesi ile davacı hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan Gaziantep 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/40 Esas sayılı dava dosyasında dava açıldığı,yargılamanın devam ettiği,anılan dava dosyasının birinci celsesinin 15/05/2018 tarihine bırakıldığı,

diğer suçlar bakımından 29.06.2017 tarih 2017/23374 soruşturma numarası ile ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği,söz konusu kararın davacıya051/07/2017 tarihinde tebliğ edildiği görülmüştür.

Davacı ... hakkında Erzurum 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 26/07/2016 tarih 2016/133 sorgu numaralı kararı ile Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma Suçundan tutuklandığı ,Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 29/06/2017 tarih 2017/11592 E. 2017/1655 iddianeme numaralı iddianamesi ile davacı hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan Gaziantep 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/40 Esas sayılı dava dosyasında dava açıldığı,yargılamanın devam ettiği, soruşturma aşamasında davacı hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen suç olan Anayasal Düzeni Ortadan Kaldırmaya teşebbüs etme suçundan tutuklama kararı verilmediği,

bu suç yönünden hakkında yalnızca yakalama ve gözaltı işlemi uygulandığı,anılan yakalama kararında da atılı suç olarak silahlı teörör örgütü üyesi olma suçunun da gösterildiği, yerleşik Yargıtay kararlarında da belirtildiği üzere aynı davada farklı suçlardan tutuklanma ve gözaltına alınma halinde atılı suçlardan birinden mahkumiyet hükmü kurulması halinde haksız koruma tedbiri uygulanan kişinin ancak şartlı tahliyeden fazla tutuklu kaldığı kısımlar için tazminat isteyebileceğinin belirtildiği,

bu suçlardan silahlı terör örgütü üyesi olma suçundan kamu davası açıldığı ve yargılamanın devam ettiği,söz konusu suç bakımınıdan kesinleşmiş bir mahkeme kararının bulunmadığı,dosyada toplanan tüm deliller ışığında,5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasasının 142/1 maddesinin " Karar veya hükümlerin kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her hâlde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde tazminat isteminde bulunulabilir." hükmünü ihtiva ettiği,

davaya konu,Gaziantep 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/40 esas sayılı dava dosyasında yargılamanın devam ettiğinin anlaşldığı ve henüz kesinleşmediği,haksız koruma tedbirleri nedeni ile açılan tazminat davaları için öngörülen koşulların oluşmadığı anlaşılmakla, koşulları oluşmayan davanın reddine karar verilmiş olup aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." denilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince verilen kararla ilgili olarak, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin dayanağı olan Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/23374 sayılı soruşturma dosyası üzerinden yürütülen soruşturma kapsamında davacının Erzurum 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 17.07.2016 tarih ve 2016/1453 D.

İş sayılı kararı ile Anayasal Düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme, silahlı terör örgütüne üye olma suçlarında yakalama kararı verildiği, silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan 29.06.2017 tarihinde gözaltına alınarak aynı gün tutuklandığı yürütülen soruşturma sırasında Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçundan 29.06.2017 tarihinde davacı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilerek silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan açılan davanın yapılan yargılaması sonucunda Gaziantep 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/40-2018/517 sayılı kararıyla 8 yıl 16 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedildiği,

hükmün 20.09.2021 tarihinde kesinleştiği UYAP'tan yapılan kontrol sonucu anlaşılmıştır.

Yukarıda izah edildiği üzere davacının aynı soruşturma kapsamında Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçundan gözaltına alınmış ise de; değişen suç vasfı nedeniyle hakkında silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan kamu davası açıldığı ve bu suçtan mahkumiyetine karar verildiği, dolayısıyla tazminat isteme koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, davanın reddine hükmedilmesinde hukuka aykırılık bulunmamış, bu nedenle davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 07.01.2019 tarihli ve 2018/3017 Esas, 2019/110 Karar sayılı kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,