Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/6263 K.2025/2763

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafi tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan açılan kamu davasında 5271 sayılı Yasa'nın 223/2-c maddesi gereğince sanığın beraatine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince mahalli Cumhuriyet savcısının istinaf talebinin kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılmasıyla yeniden yapılan yargılama sonucu sanığın TCK'nın 85/1, 62, 50. maddeleri uyarınca 12100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi;gerekçe içermemektedir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede.

09.01.2016 günü saat 17.10 sıralarında maktul sürücü ... sevk ve idaresindeki ... plakasını minibüs ile Çanakkale istikametinden Edremit istikametine seyir halinde iken km 1+00'a geldiğinde gidiş istikametine göre yolun sağ tarafında park halinde olan ... plakalı kamyonete arkadan çarpması neticesinde minibüs sürücüsünün öldüğü olayda soruşturma aşamasında yapılan bilirkişi incelemesinde ve kovuşturmada yapılan keşif ve bilirkişi incelemesinde sanığın "yerleşim yeri dışındaki karayolunda zorunlu haller dışında taşıt yolu üzerinde duraklamak ve park etmek yasaktır kuralını" ihlal etmesi sebebi ile tali kusurlu olduğunun belirtildiği,

Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesi raporunda ise "sanık ...'un ... plakalı kamyoneti her ne kadar yerleşim yeri dışı olan mahalde bölünmüş yolun sağ tarafına park etmişse de izlenen kamera görüntüsü, vaktin gündüz olduğu, maktul sürücünün yönetimindeki minibüs ile orta şeritten sağ şeride geçtiği ve bu sırada orta şerit ile sol şeridin müsait olup herhangi bir aracın seyir halinde olmadığı,

olayın sevk ve idare hatası neticesi meydana geldiği hususları dikkate alındığında atfı kabil kusuru bulunmadığının" mütala edildiği anlaşılmakla sanığın kusuru bulunmadığı gerekçesi ile taksirle öldürme suçundan açılan kamu davasında sanığın beraatine karar verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesinde yapılan yargılamada "olaya ilişkin kamera görüntüleri, gerek dosyada bulunan kaza tespit tutanağı ile yerel mahkemece yapılan keşif sonucunda tanzim edilen bilirkişi raporu nazara alındığında; sanığın, Narlı mahallesinde bulunan İmbat Hasanaki isimli restorana malzeme indirmek üzere üç şeritli karayolunun sağ şeridine park ettiği kamyonete müteveffanın çarparak öldüğü,

Adli tıp kurumu 5. Adli Tıp İhtisas Kurulu'nun 05/09/2016 tarihli ve 1663 sayılı raporunda idrarında esrar maddesi tespit edilen müteveffanın ölmesi sebebiyle kaza anındaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek bilimsel faktörlerin tespitine yönelik detaylı muayenesi yapılamadığından emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edip edemeyeceği hususunun mevcut bulgularla bilinemeyeceği görüşüne yer verildiği, olay yerinde yapılan keşfe göre kaza noktasının 68 metre ilerisinde duraklamanın ve park etmenin yasak olduğuna dair levha bulunduğu,

işletmeye ait özel park yeri bulunmasına rağmen sanığın gerekli uyarı ve tedbirleri almadan aracı yol kenarına bıraktığı göz önüne alındığında ölümün meydana gelmesinde sanığın tali derecede kusurlu olduğunun kabulü gerektiğinden beraat kararı hukuka aykırı bulunmuş, duruşma açılarak yeniden hüküm kurulma yoluna gidilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Edremit 4.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,