Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/6333 K.2025/4175

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanıklar ... ve ... hakkında taksirle öldürme suçundan 5271 sayılı CMK 223/2-e. maddesi uyarınca beraatlerine karar verilmiş, katılan vekilinin istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılmasıyla yeniden yapılan yargılama sonucu sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-b. maddesi uyarınca beraatine, sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a,

52/2-4. maddeleri uyarınca 15.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne ilişkin temyiz isteminin reddine ve sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri; kusur raporlarına itiraz edildiğine, ölenin hangi sanığın silahından çıkan mermi ile gerçekleştiğinin tespit edilememesi nedeniyle beraat yerine mahkumiyet kararının hatalı olduğuna aksi kanaatte sanığın kusur oranının tespiti ile basit takdirle cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanıkların müşterek fail olarak kasten adam öldürme suçundan cezalandırılmaları gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; ölen ...'nun küçüklükten beri sanık ... ile birlikte yaşadığı,

11.09.2014 tarihinde gece saatlerinde sanıkların evlerinde bulundukları sırada olay yerinde bulunan ve tanık olarak beyanlarına başvurulan ...'nın saat 24:00 sıralarında tarlalarına giderek tarlaya domuz girip girmediğine baktığı, tarlaya domuz girdiğini görünce eve gelerek babası ...'ya haber verdiği bunun üzerine ...'nın ölen ...'i, sanıklar ...'nu ve ...'nu haberdar ettikleri bunun üzerine ölen ... ile birlikte ...'nun tüfeklerini de alarak evden çıktıkları ve ...'nın mısır tarlasına gittikleri, tarlada buluşup ...'in diğerlerinden domuzlar geldiğinde taş atarak kovalamak için ayrı bir yerde beklediği,

ölen ..., tanık .... sanıklar....ve...'ın ise tarlanın üst kısmına geçerek domuzların gelmesini ellerinde tüfekleriyle beklemeye başladıkları, bir müddet sonra ....'in taş atarak domuzları kovalamaya başladığı, domuzların önlerinden geçerken ... ve ...'ın tüfekleriyle ateş etmeye başladıkları bir kaç el ateş ettikten sonra ölen ...'in yaralanarak kaldırıldığı hastanede öldüğü, ölenin kesin ölüm sebebinin ve kimin silahından çıkan kurşun ile öldüğünün tespiti amacıyla Ankara Adli Tıp Kurumuna gönderildiği ve gelen raporda;

kişinin ölümünün av tüfeği tek silindirik kurşun yaralanmasına bağlı iskelet sistemi kemik kırıklarıyla karakterli iç organ (akciğer) ve büyük damar (sağ arteria brakialis) harabiyetlerinden gelişen iç ve dış kanama sonucu meydana gelmiş olduğu, kişinin vücudunda dış muayenede 1 noda tarif edilen 1 (bir) adet av tüfeği tek silindirik kurşun giriş yarası ile 2 noda tarif edilen 1 (bir) adet iri saçma tanesi tekli giriş yarası tespit edildiği, av tüfeği tek silindirik kurşunun ise sağ kol arka üstte cilt altında kaldığı, yaralanmanın öldürücü mahiyette olduğu,

suçta kullanılan tüfeklerin yapılan kriminal incelemesinde ise ölenin ölümüne yol açan av tüfeği tek silindirik kurşunun sanıklardan hangisinin kullandığı tüfekten çıktığının tespit edilememiş olması ve ölenin bulunduğu yerden ayrılmış olması ve ayrılırken de fark edilmesi için ikaz edici ses, ışık vs. olup olmadığının tespit edilememiş olması nedeniyle şüphenin giderilememiş olduğu, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanıklar hakkında beraat karar verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, İlk Derece Mahkemesi tarafından, ölümle sonuçlanan yaralanmaya sebep olan silindirik kurşunun hangi tüfekten atıldığı kesin olarak belirlenemediğinden her iki sanığın beraatine karar verilmiş ise de, ölümün av tüfeği ile atılan silindirik kurşundan kaynaklandığı, olay mahallinde sanıklar dışında ateş eden başkaca kimsenin olmadığı,

silindirik kurşunun hangi sanık tarafından atıldığının tespiti gerekmekle, ölenin aynı zamanda üvey babası olan sanık ...'nin tüm aşamalarda kendisinde çifte av tüfeği bulunduğunu, fişek olarak içinde 9 lu saçma tabir edilen fişek kullandığını beyan ettiği, sanık ...'ın tüm aşamalarda hem ölüme neden olan silindirik kurşun kullandığını, hem de saçmalardan kullandığını beyan ettiği, istinaf aşamasında silindirik kurşun kullandığını, ancak bir tane olduğunu, onunda ağaca saplandığını beyan ettiği, diğer sanık ...' nin sanığın kendisine sorması üzerine,

tüfeğini bir saçma, bir kurşun ile doldurduğunu söylediğine ilişkin hatırlamadığını söylediği beyanı ile birlikte değerlendirildiğinde sanığın tüfeğinde birden fazla silindirik kurşun bulunduğu, tek kurşun bulunduğuna ilişkin beyana itibar edilemeyeceği, ölenin sanık ... tarafından atılan silindirik kurşun nedeniyle yaralanarak hayatını kaybettiği, yine her iki sanığın ölenin yanlarından ne zaman ayrıldığını bilmediklerine ilişkin beyanlarına karşı tanık ...'nın kollukta verdiği beyanı ile sanıkların ölenin gidişinden haberdar oldukları,

kazanın meydana gelmesinde ateş açılması halinde hedef olma ihtimali bulunan alana ihtarlara rağmen giden ölen, hedefi görmeden ateş açan sanık ...'ın eş kusurlu olduğu, kasıt unsurunun bulunmadığı, olayın kaza sonucu gerçekleştiği, taksirin bilinçli taksir düzeyine ulaşmadığı kabul edilerek sanık ... hakkında taksirle bir kişinin ölümünden 5237 sayılı TCK 85/1. maddesi uyarınca mahkumiyet kararı verilmiş, üzerine atılı suçu işlemediği tespit edilen sanık ... hakkında atılı suçu işlemediğinden beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Beraat Hükmüne Yönelik Temyizi Yönünden:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, yargılamanın başından beri alınan savunmalarında ısrarlı ve tutarlı biçimde yüklenen suçlamayı kabul etmeyen sanık hakkında, beraat kararı verilmesine ilişkin esas mahkemenin kararı hukuka uygun olduğu anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Mahkumiyet Hükmüne Yönelik Temyizi Yönünden:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanık ... müdafiinin ve katılan vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Olay tarihinde gece vakti, sanık ... ..., hakkında beraat hükmü kurulan sanık ..., tanıklar ... ve... ile ölen ...'nun, ...'ya ait mısır tarlasına, tarlaya zarar veren domuzları avlamak üzere gittikleri, ölen ...'nun tarlaya gelmesi beklenen domuz sürüsünü ellerinde tüfek bulunduran sanıkların önüne doğru sevketmek üzere sanıkların bilgisi dahilinde gruptan ayrılarak tarlanın başka bir tarafına gittiği, bir süre sonra domuzların tarlaya girmesi üzerine sanıkların domuzlara doğru hedefi görmeden karanlıkta ateş ettikleri,

sanık ...'nun kullandığı pompalı tüfekten çıkan saçma tanesinin ...'na isabet ederek ölümüne neden olduğu şekilde meydana gelen somut olayda; sanığın, gruptan ayrıldığını ancak nereye gittiğini bilmediği ...'nun, ateş ettiği istikamette olabileceğini öngörmesine rağmen neticenin meydana gelmeyeceği kanaatiyle, karanlık ortamda, hedefini görmeksizin, temel avcılık kurallarına aykırı şekilde eylemine devam ederek neticenin meydana gelmesine yol açması sebebiyle eyleminde bilinçli taksirin yasal unsurlarının bulunduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,