Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/6401 K.2023/1755

Dairemizce verilen bozma kararı üzerine Mahkemece kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereği yürürlükte bulunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun’la yapılan değişiklikten önceki 427 nci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı vekili 25.12.2015 tarihli dava dilekçesinde özetle; müvekkili davacının kasten öldürme suçundan 21.09.2012 tarihinde tutuklanıp 26.07.2013 tarihinde tahliye edildiğini, yapılan yargılama üzerine beraatine karar verildiğini, haksız tutuklama nedeniyle 15.000,00 TL maddi, 25.000,00 TL manevi tazminat ve 5.000,00 TL vekalet ücretinin tutuklama tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsil edilmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili 11.01.2016 tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın haksız olduğunu, talep miktarının fahiş olduğunu ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

3. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.05.2016 tarihli ve 2015/412 Esas, 2016/203 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulü ile 8.207,69 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihi olan 21.09.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalından alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

4. ...

3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.05.2016 tarihli ve 2015/412 Esas, 2016/203 Karar sayılı kararının davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 01.02.2021 tarihli ve 2019/2243 Esas, 2019/858 Karar sayılı kararı ile "...1- Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun,

makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması, 2- Maddi tazminatın, davacının tutuklu kaldığı döneme ilişkin net asgari ücret üzerinden hesaplanan ‘’7.753,41’’ TL yerine, hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak bu miktarın üstünde kalacak şekilde ‘’8.207,69’’ TL olarak tayin edilmesi suretiyle, davacı lehine fazla maddi tazminata hükmolunması, 3- Gerekçeli karar başlığında, dava türü olarak,

"Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat'' yerine, ''Yakalama veya Tutuklama Sonrası KYO veya Beraat Kararı Verilmesi Halinde Tazminat'' ibaresine yer verilmesi ..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.)

5. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.06.2021 tarihli ve 2021/112 Esas, 2021/228 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulü ile 7.753,41 TL maddi ve 15.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihi olan 21.09.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalından alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

6. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 01.10.2021 tarihli ve 2021/111986 sayılı, hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davalı vekilinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Yerel mahkemece; davacı ...'ın yakın akrabayı öldürmek suçundan yargılandığı, ... Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/24 sorgu ve 21.09.2012 tarihli kararı ile tutuklandığı, ...

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/26 Esas sayılı dosyasının 26.07.2013 tarihli kararı ile tahliyesine ve atılı suçtan beraatine karar verildiği, kararın 09.11.2015 tarihinde kesinleştiğini, kesinleşen kararın ve Yargıtay ilamının sanık müdafisine 11.12.2015 tarihinde tebliğ edildiği, tazminat davasının 25.12.2015 tarihinde açıldığını, davanın süresinde açıldığı, yetkili mahkemenin ...

Ağır Ceza Mahkemesi olduğu, aynı dosyaya ilişkin davacı tarafından açılmış başka bir tazminat davasının olmadığı, tutukluluk süresinin başka bir cezadan mahsubuna karar verilmediği belirlenerek davacının tazminat talebinin kısmen kabulü ile 7.753,41 TL maddi ve 15.000,00 TL manevi tazminatın davacının tutuklandığı tarih olan 21.09.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı hazineden alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tazminat davasının dayanağını oluşturan ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/26 Esas – 2013/175 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında davacının kasten öldürme suçundan 21.09.2012 – 26.07.2013 tarihleri arasında 308 gün tutuklu kaldığı, yapılan soruşturma sonucunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 09.11.2015 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşıldığından davanın kısmen kabulünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.06.2021 tarihli ve 2021/112 Esas, 2021/228 Karar sayılı kararında davalı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesi neticesinde herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,