Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/6478 K.2023/3254

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Davacı vekili 16.05.2017 tarihli dava dilekçesinde özetle; haksız tutuklama sebebiyle 16.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminat isteminde bulunduklarını, müvekkilinin terörizmin finansmanının önlenmesi hakkındaki kanuna muhalefet Anayasal Düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme, silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 25/08/2016 tarihinde Bila İlçe Emniyet Suç Önleme ve Soruşturma Büro Amirliğinde şüpheli olarak ifadesi alındığını, Biga Cumhuriyet Başsavcılığınca sorgulamadan tutuklanma istemi ile gönderildiği Biga Sulh Ceza Hakimliğince tutuklandığı,

Biga Cumhuriyet Başsavcılığınca soruşturmasında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar ile kamu davası açılmadan sonuca bağlandığını, tahliye taleplerinin reddine karar verildiği veya hiç değerlendirilmediğini, müvekkilinin 5 ay 12 güz haksız yere tutuklu kaldığını, işinden atıldığını, haksız tutuklama sebebi ile manevi olarak zarar gördüğünü, çevresinde kötü söylemlere maruz kaldığını, eşiyle boşanma eşiğine geldiğini, bu sebeple taleplerinin kabul edilmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili savunmasında özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

3. Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.11.2018 tarihli ve 2017/154 Esas, 2018/501 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 01.02.2019 tarihli ve 2019/224 Esas, 2019/168 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 21.09.2021 tarihli, davacı vekilinin temyiz talebinin reddi görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri Hükmedilen manevi tazminat miktarının az olduğuna, ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Dava dilekçesi, cevap dilekçesi, Biga Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2016/2048 sayılı soruşturma dosyasına ilişkin evrak ve bilgiler ile tüm dosya kapsamı bir bütün halinde objektif kriterler içerisinde değerlendirildiğinde; davacının Biga Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/2048 sayılı soruşturma dosyasında 25/08/2016 tarihinde göz altına alındığı, Biga Sulh Ceza Hakimliğinin 2016/44 numaralı sorgu kararı ile Terörizmin Finansmanının Önlenmesi Hakkındaki Kanuna Muhalefet, Anayasal Düzeni Ortadan Kaldırmaya Teşebbüs Etme ve Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma suçlarından 26/08/2016 tarihinde tutuklandığı,

07/02/2017 tarihinde ise, Terörizmin Finansmanının Önlenmesi Hakkındaki Kanuna Muhalefet, Anayasal Düzeni Ortadan Kaldırmaya Teşebbüs Etme ve Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma suçlarından Biga Sulh Ceza Hakimliği tarafından davacının tahliyesine karar verildiği, 16/02/2017 tarihinde davacı hakkında Terörizmin Finansmanının Önlenmesi Hakkındaki Kanuna Muhalefet, Anayasal Düzeni Ortadan Kaldırmaya Teşebbüs Etme ve Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma suçlarından Biga Cumhuriyet Başsavcılığınca kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiği,

Biga Cumhuriyet Başsavcılığının 21/05/2018 tarihli yazısında davacı hakkında fezleke düzenlenmediğinin belirtildiği ve davanın süresinde açıldığı tespit edilmiştir.

Çanakkale E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunun 18/10/2017 tarihli yazısında davacının 26/08/2016 tarihinde tutuklanarak kurumlarına alındığının, Biga Sulh Ceza Hakimliğinin 07/02/2017 tarih ve 2017/98 değişik iş no sayılı tahliye müzekkeresi ile 08/02/2017 tarihinde tahliye edildiği tespit edilmiştir.

Davacı vekilinin maddi tazminata ilişkin talepleri incelendiğinde; mahkemece davaya uygun olduğu kanaatine varılan 19/07/2018 tarihli bilirkişi raporu dikkate alınarak maddi tazminat miktarının 16.000,00 TL olduğu kanaatine varılarak (her ne kadar bilirkişi raporunda maddi tazminat miktarının 17.376,00 TL olduğu belirtilmiş ise de; dava dilekçesinde maddi tazminat miktarı olarak 16.000 TL talep edildiği, taleple bağlılık ilkesi de dikkate alınarak davacı hakkında 16.000 TL maddi tazminata hükmedilmiştir) maddi tazminatın haksız fiil tarihi olan 26/08/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... Hazinesinden alınıp davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Davacı vekilinin manevi tazminata ilişkin talepleri incelendiğinde davacının haksız yere 26/08/2016 tarihi ile 08/02/2017 tarihleri arasında tutuklu kaldığının sübuta erdiği anlaşılmakla, nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, göz altında kalmasına neden olan olayın cereyan tarzı, sebepsiz zenginleşme yasağı ve hak ve nesafet kuralları gereğince davanın kısmen kabulü ile 15.000,00 TL (onbeş bin) manevi tazminatın haksız fiil tarihi olan 26/08/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... Hazinesinden alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince verilen kararla ilgili olarak, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin esasını oluşturan Biga Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/2048 soruşturma sayılı dosyası kapsamında davacının terörizmin finansmanının önlenmesi hakkında kanuna muhalefet, Anayasal Düzeni ortadan kaldırmaya teşebbbüs ve silahlı terör örgütüne üye olma suçlarından 26.08.2016-07.02.2017 tarihleri arasında 165 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan soruşturma sonunda 16.02.2017 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle davanın 5271 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı anlaşılmıştır.

Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Hükmedilen manevi tazminat miktarının az olduğuna ilişkin temyiz sebebi yönünden; Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilen manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklulukta kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti yapıldığından hükmedilen manevi tazminat miktarında isabetsizlik görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 01.02.2019 tarihli ve 2019/224 Esas, 2019/168 Karar sayılı kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,