Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/6521 K.2024/6654

Davacı hakkında Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine Yerel Mahkemece kurulan hükmün; davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 1086 sayılı HMUK'un 427. ve 1412 sayılı CMUK'un 317. maddeleri gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının 4.270,00 TL olduğu ve 2.478,37 TL maddi ve Dairemizin 26.04.2021 tarihli ve 2021/1830 Esas, 2021/3897 Karar sayılı ilamı ile onanmış olan 6.000 TL manevi tazminat takdir edilmesi nedeniyle toplam 8.478,37 TL tazminatın davalı ve davacı açısından kesin olmadığı belirlenmiştir.

Gerekçeli karar başlığında karar duruşmasına katılan Cumhuriyet savcısının isim ve sicil bilgilerinin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir yazım eksikliği olarak kabul edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece; davacı vekilinin hükümlülükten fazla tutukluluk nedeniyle 20.000,00 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminatın 21.06.2013 tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 2.478,37 TL maddi,

2.500 TL manevi tazminatın 21.06.2013 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine ilişkin karara yönelik davacı vekili ve davalı vekilinin temyiz isteklerine dayalı olarak yapılan inceleme sonucunda Dairemizce verilen 23.12.2019 tarihli bozma kararı üzerine Yerel Mahkemece 6.000,00 TL manevi tazminatın 21.06.2013 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, davacı vekili ve davalı vekilinin temyiz isteklerine dayalı olarak yapılan inceleme sonucunda Dairemizce verilen 26.04.2021 tarihli onama kararında.

Dairemizin 23.12.2019 tarih ve 2019/4148 Esas - 2019/12076 Karar sayılı bozma ilamı öncesi, 30.11.2018 tarihli maddi tazminata ilişkin hükmün açıkça onanmadıkça kesinleşmiş sayılamayacağı gözetilmeden, bozma sonrası yapılan yargılama sonunda maddi tazminat konusunda karar verilmemiş ise de bu hususta mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmesi üzerine Yerel mahkemece 2.478,37 TL maddi tazminatın 21.06.2013 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, hükmedilen tazminat miktarının fazla olduğuna, davanın reddi gerektiğine, yasal faiz başlangıcının hatalı olduğuna, davacı vekilinin temyiz sebepleri; hükmedilen tazminat miktarının eksik olduğuna, tutukluluk süresinin belirlenmesinde davacının ceza evinde kalması gereken sürenin dikkate alınması gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

Tazminat talebinin dayanağı olan Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/144 Esas – 2013/198 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının kasten öldürme, kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından 27.05.2010 – 01.10.2012 ile 16.10.2012 – 18.03.2013 tarihleri arasında 2 yıl 9 ay 4 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda 21.03.2013 tarihinde kesinleşen 2011/225 Esas - 2011/187 Karar sayılı karar ile basit yaralama suçundan 1 yıl 6 ay hapis, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan 1 yıl hapis ve 450 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

2013/144 Esas 2013/198 Karar sayılı karar ile de kasten öldürme suçundan beraatine karar verildiği, beraat hükmünün 21.06.2013 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacı asile tebliğ edilmediği, tutuklama tarihi itibariyle 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı,

davacı hakkında verilen ve 916 gün olan içtimalı cezasının tutuklu kaldığı 1012 günlük süreden mahsup edildiğinin ve böylece davacının haksız olarak 96 gün fazla cezaevinde kaldığının belirlendiği ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek maddi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından davalı vekilinin ve davacı vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü tüm temyiz sebeplerinin reddi ile hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,