Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/6639 K.2024/6145

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 136/1, 43/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına kararı verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesinin mahkumiyet hükmü kaldırılarak 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca sanığın beraatine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri; sanığın katılanların eniştesi olduğuna, aramaları yapan ... sanığın aynı iş yerinde çalıştığına, sanığın katılanlara ait telefon numaralarını rastgele çevirmesinin veya katılanları tanımayan bir şahıstan almasının hayatın olağan akışına uygun olmadığına, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; kendisini ... olarak tanıtarak tanımadığı katılanlar ... ve ...’yi cep telefonlarından arayıp mesaj atmak suretiyle rahatsızlık veren ...’ın, bahse konu numaraları sanık ...’dan aldığını itiraf ettiği anlaşılmakla aramaları yaptığı tespit edilen ... aynı iş yerinde çalışan, katılanların eniştesi olan ve katılanların kişisel verilerini paylaştığı kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 136. maddesindeki verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince Sanık ...'nın aşamalarda alınan aynı yöndeki savunmasında, katılanlar ... ve ...'nın telefon numaralarını diğer sanık ...'a vermediğini beyan ettiği, sanık ...'nın, sanık ...'ın soyut beyanı dışında, katılanlar ... ve ...'nın telefon numaralarını sanık ...'a veya başkasına verdiğine dair savunmasının aksini doğrulayan ve her türlü şüpheden uzak somut, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği, görgüye dayalı tanık beyanı bulunmadığı, sanık ...'nın üzerine atılı eylemleri işlediği hususunun sabit olmadığı,

bu sebeple müsnet suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken ilk derece mahkemesince yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet bulunmadığı, sanık ...'nın, her iki katılana yönelik eylemleri nedeniyle müsnet suçtan CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre;

Katılanların cep telefon numaralarını ele geçiren ...ın aşamalardaki savunmalarında bahse konu numaraları sanık ...'dan aldığını samimi şekilde beyan etmesi, katılanları arayıp mesaj atmak suretiyle rahatsızlık veren ...ın, sanık ... ile aynı iş yerinde çalışması ve sanık ... ile olay öncesi husumeti bulunmayan ...ın katılanlara ait telefon numaralarını sanık ...'dan aldığını ifade ederek iftira atması için bir sebep bulunmaması, katılan ... ve ...'nin sanığın baldızları olması,

katılanları tanımayan ...ın her iki katılana ait cep telefonunu rastgele çevirmesinin veya katılanları tanımayan bir şahıstan almasının hayatın olağan akışına uygun olmaması karşısında, 5237 sayılı TCK 'nın 136. maddesi uyarınca sanığın verileri hukuka aykırı verme veya ele geçirme suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, haklı sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen gerekçelerle yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,