Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/6593 K.2023/3799

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı vekili 15.03.2018 tarihli dava dilekçesinde özetle; davacı ...'in silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan 24.01.2017-23.03.2017 tarihleri arasında gözaltında ve tutuklu kalıp yapılan yargılama sonunda beraatine karar verildiğinden bahisle davacının maddi ve manevi zararlarının tazmini için 40.031 TL maddi, 1000.000,00 TL manevi tazminatın 24.01.2017 tarihinden işleyecek faiziyle , eşi olan diğer davacı ... hakkında ise eşinin tutukluluğu sebebiyle uğradığı manevi zarar için 50.000,00 TL manevi tazminatın 24.01.2017 tarihinden işleyecek faiziyle birlikte ayrı ayrı tahsilini talep etmiştir.

2. Davalı vekili 02.04.2018 tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın yasal süre içerisinde açılıp açılmadığının mahkemece re’sen incelenmesi gerektiğini, istenilen manevi tazminatın yüksek olduğunu, haksız tutuklama nedenine dayalı olarak davacı hakkında birden fazla dava açılıp açılmadığının tespitinin gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

3. Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.09.2018 tarihli ve 2018/145 Esas, 2018/371 Karar sayılı kararı ile davacı ... hakkında açılan davanın reddine, davacı ... hakkında açılan davanın ise; kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 19.11.2018 tarihli ve 2018/50 Esas, 2018/84 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı ve davalı vekillerinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

5. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.10.2021 tarih, 2018/107021 sayılı tebliğnamesi ile karara karşı başvurulan temyiz isteminin esastan reddine karar verilmesi talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacılar vekilinin temyiz istemi; davacı ... hakkında verilen kararın hukuka aykırı olduğuna ve davacı aleyhine hükmedilen vekalet ücretinin fazla olduğuna ve davacı ... hakkında verilen kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mahkeme gerekçesinde "Dosyanın incelenmesinde, davacı ... hakkında Konya 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/224 E., sayılı dosyasında 24.01.2017 tarihinde gözaltına alındığı, 26.01.2017 tarihinde tutuklandığı, 23.03.2017 tarihinde tahliye olduğu, yapılan yargılama sonucunda 13.02.2018 tarih ve 2018/49 K., sayılı karar ile davacının beraatine karar verildiği,

beraat kararının 21.02.2018 tarihinde kesinleştiği anlaşılmış olup, davacı ...'nun tutuklu kalması nedeniyle duyduğu elem ve ızdırap ile sosyal durumu nazara alınarak davacı ...'nun manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 6.000,00 TL manevi tazminatın davalı hazineden tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine ve davacı ...'nun maddi kaybı nazara alınarak maddi tazminat talebinin kabulü ile 4.600,00 TL maddi tazminatın davalı hazineden tahsiline, davacı ...'nun ise gözaltında ve tutuklu olarak geçirdiği süre olmadığından manevi tazminat talebinin reddine karar vermek gerekmiştir. " denilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından davacı ... hakkında davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik görülmeyerek, davacı ... hakkındaki hükmün, maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat miktarının 4.000,00 TL şeklinde, vekalet ücreti ise; 845,00 TL şeklinde değiştirilerek, düzeltilerek esastan ret kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Davacı vekilinin, davacı ... hakkındaki hükme ilişkin temyiz istemi yönünden; Davacı hakkında herhangi bir koruma tedbiri uygulanmadığının anlaşılması karşısında davacının koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davası açabilecek kişilerden olmadığından davanın reddine karar verilmesinde ve talep edilen tazminat miktarına göre davalı lehine ödenmesi gereken hesaplanan vekalet ücret miktarında isabetsizlik görülmemiştir.

B. Davacı vekilinin davacı ... hakkındaki hükme ilişkin temyiz istemi yönünden; Tazminat davasının dayanağını oluşturan Konya 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/224-2018/49 sayılı ceza dava dosyası kapsamında davacının silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan 24.01.2017-23.03.2017 tarihleri arasında 58 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonucunda davacının beraatine hükmedildiği, hükmün 21.02.2018 tarihinde kesinleştiği, gözaltına alınma ve tutuklama tarihi itibariyle davanın 5271 sayılı Kanunun 142 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı, kanunda öngörülen yasal koşulların gerçekleştiği anlaşılmıştır.

1.Kamu görevinden ihracının ardından görevine iade edilen davacının geriye dönük maaş alacaklarının idare tarafından kendisine ödenmesi gerektiği; dolayısıyla koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davasına konu olabilecek maddi zararı bulunmadığından maddi tazminat talebinin reddine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.

2.Davacı hakkında hükmedilen manevi tazminat miktarının, davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, gözaltına alınmasına ve tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, gözaltında kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer gözetilmek suretiyle, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin edildiği anlaşıldığından davacının hükmedilen manevi tazminat miktarının yetersiz olduğuna yönelik temyiz sebebi yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 19.11.2018 tarihli ve 2018/50 Esas, 2018/84 Karar sayılı kararında davacılar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,