Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/6667 K.2023/863

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı asil 09.09.2014 tarihli Asliye Hukuk Mahkemesine açtığı dava dilekçesinde özetle; sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama suçundan 03.09.2004 tarihinde gözaltına alındığını, 04.09.2004 tarihinde serbest bırakıldığını hakkında 22.03.2011 tarihinde beraat kararı verildiği, beraat kararının ise 27.01.2014 tarihinde kesinleştiğini, bu yargılama nedeniyle her türlü resmi veya gayri resmi işlemlerinde önüne çıktığını, işlerinin engellediğini, ruh sağlığının bozulduğunu, haksız gözaltı, uzun yargılama ve adil yargılanma hakkının ihlal edilmesi nedeniyle 85,000,00 TL maddi, 25.000,00 TL manevi tazminata suç tarihi olan 04.08.2004 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

2. Davalı vekili 27.11.2014 havale tarihli cevap dilekçesinde özetle; söz konusu davanın idari yargıda açılması gerektiğinden görevsizlik verilmesi gerektiğini, tazminata esas dosyanın ... olması nedeniyle yetkili mahkemelerin ... olduğundan yetki itirazında bulunduğunu, talep edilen alacağın zamanaşımı süresinin dolduğunu, davacının talep ettiği zarar ile idarece yapılan yargılama işlemleri arasında illiyet bağının bulunmadığını, talep edilen tazminat miktarlarının fazla olduğunu, manevi tazminatın sebepsiz zenginleşmeye yol açacağını, açıklanan nedenler ile davanın reddi gerektiğini, öne sürmüştür.

3.... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin, 18.07.2017 tarihli ve 2017/383 Esas, 2017/458 Karar sayılı kararı ile görevsizlik kararı verilmiştir.

4.... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.07.2018 tarihli ve 2017/773 Esas, 2018/641 Karar sayılı kararı ile davanın süresinde açılmadığından reddine kararı verilmiştir.

5.... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 29.11.2018 tarihli ve 2018/3049 Esas, 2018/3258 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı ve davalı vekillerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

6.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.09.2021 tarihli tebliğnamesi ile davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile hükmün onanması talep etmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; Davacının olay nedeniyle yıllarca mağduriyet yaşadığını, davanın süresinde açılmasına rağmen reddi karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, mahkemece yeterince araştırma yapılmadığına, ilişkindir

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Davacının tazminata esas ... 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/104 Esas – 2011/76 Karar sayılı dava dosyasında sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama suçundan yargılandığı, 02.09.2005 – 03.09.2005 tarihleri arasında gözaltında kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 03.06.2011 tarihinde kesinleştiği, 5271 sayılı Kanun'un 141. ve devamı maddelerinde davanın her halükarda kesinlemeden sonra 1 yıl içerisinde açılması gerektiğinin belirtildiği, bu süre hak düşürücü süre olduğundan yasal süre geçtikten sonra açılan davanın reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin ve davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine, istinaf merci, davanın reddine karar verilmesi nedeniyle davalı kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinden 4.360,00 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine fıkrasının eklenmesi suretiyle, istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin esasını oluşturan ... 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/104 Esas – 2011/76 Karar sayılı dava dosyasında davacının sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama suçundan yargılandığı, davacının beyanının aksine 02.09.2005 – 03.09.2005 tarihleri arasında 1 gün gözaltında kaldığı, yapılan yargılama üzerine beraatine hükmedildiği, davanın gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanununa tabi olduğu anlaşılmıştır.

Davacı Vekilinin Temyiz Talebi Yönünden;

Davacının gözaltına alındığı tarih dikkate alındığında tazminat talebinin 5271 sayılı Kanun'un 141 ve 144. maddeleri hükümlerine göre incelenip karara bağlanması gerektiği ve 5271 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin 1 nci maddesinde koruma tedbirleri nedeniyle tazminat istemlerinin her halde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde dava konusu edilebileceğinin belirtildiği, bu kapsamda davacı hakkında verilen ...

9. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.03.2011 tarih, 2009/104 Esas – 2011/76 Karar sayılı beraat kararı davacı sanığın yokluğunda 22.03.2011 tarihinde karar verildiği, 03.06.2011 tarihinde kesinleştiği, kesinleşme işleminin ise 27.01.2014 tarihinde yapılmış ise de, temyiz incelemesi sırasında Uyap sisteminden yapılan araştırmada söz konusu beraat kararının davacı sanığa 12.05.2011 tarihinde tebliğe çıkarıldığı, bu tebliğ mazbatası da 01.06.2011 tarihinde Uyap sistemine tarandığı, bu haliyle davacı sanığın beraat kararını öğrenmiş olduğunu, kesinleşme tarihinin 2011 yılında olduğu anlaşıldığından,

davacının yasal hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 29.11.2018 tarihli ve 2018/3049 Esas, 2018/3258 Karar sayılı kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,