Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/6737 K.2023/4757

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen hükmün; 6100 sayılı Kanun’un 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği hükmün temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Davacı vekili 05.09.2017 tarihli dava dilekçesinde özetle; davacının haksız olarak gözaltına alınması ve tutuklanması sebebiyle 120.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınıp davacıya ödenmesine ve manevi tazminata haksız gözaltına alınma tarihi olan 17.08.2016 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine, yargılama gideri ve avukatlık ücretinin davalıya yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili 26.09.2017 tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

3. Sinop Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.10.2017 tarihli ve 2017/146 Esas, 2017/138 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4. ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 10.01.2019 tarihli ve 2019/99 Esas, 2019/89 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 27.09.2021 tarihli, davacı vekilinin temyiz talebinin esastan reddi görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri Hükmedilen manevi tazminat miktarının az olduğuna, ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Davacı ... hakkında TCK 314/2 maddesi kapsamında silahlı terör örgütüne üye olma suçlamasıyla Sinop Cumhuriyet Başsavcılığınca işlem tesis edilerek davacının 17.08.2016 tarihinde gözaltına alındığı, Sinop Sulh Ceza Hakimliğinin 18.08.2016 tarih ve 2016/237 sorgu sayılı kararı ile bu soruşturma dosyasından tutuklandığı, 05.10.2016 tarihinde Sinop Sulh Ceza Hakimliğinin 2016/1494 Değişik İş sayılı kararı ile tahliyesine karar verildiği, Sinop Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 2017/1229 Soruşturma ve 2017/735 Karar sayılı kararı ile hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği,

kararın taraflara tebliğ edildiği ve itiraz edilmeyerek 02.08.2017 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının davacı vekili tarafından 05.09.2017 tarihinde CMK 142. maddesi öngörülen süre ve usulde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı tespit edilmiştir.

Davacının tutuklu kaldığı sürenin fiilen infaz edildiği ve bu sürenin başka bir dosyadan mahsup edilmediği, davacı tarafından aynı kapsamda açılan başka bir davanın bulunmadığı, hakkında işlem yapılan tarihte davacının Sinop Adliyesinde idari işler müdürü olarak yaklaşık 20 yıldan beri görev yaptığı, daha önce herhangi bir suçtan mahkumiyeti bulunmayan davacı hakkındaki soruşturmanın yalnızca bir gizli tanık beyanına dayandırıldığı, takipsizlik kararının ise bu beyan dışında hiçbir delil bulunamamasına dayalı olarak verildiği,

dosyadaki delil durumu itibariyle adli kontrol tedbirlerinin yeterli olduğu açıkken tutuklama tedbirine başvurulduğu, davacıya isnat olunan suçlamanın FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üyelik olduğu, bu kapsamdaki dosyaların toplum tarafından algılanış şekli itibariyle bu suçlama sebebiyle yargılanan kişilerin toplum nazarında diğer suçlara göre daha itibarsız hale geldiği ve özellikle davacı gibi uzun yıllar boyunca adliyede müdürlük yapmış bir kişi açısından bu suçlama dolayısıyla duyulacak manevi ıstırabın daha fazla olacağı görülmekle;

hak ve nesafet kuralları dikkate alınarak davacının sebepsiz zenginleşmesine de imkan vermeyecek şekilde manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 10.000,00 TL manevi tazminatın davacının gözaltına alındığı 17.08.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 13.03.2007 tarih ve 2007/2-63 sayılı kararı nazara alınarak kısmen reddedilen talep sebebiyle davalı hazine vekili lehine avukatlık ücretine hükmedilmemesine ve her ne kadar 694 sayılı KHK ile eklenen CMK 142. maddesi 9. fıkrası itibariyle kabul olunan tazminat miktarı üzerinden davacı lehine nispi avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekmekteyse de sehven maktu vekalet ücretine hükmedildiği belirtilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

''Sanığın sosyal ve ekonomik durumu, tutuklulukta geçen süre gözönüne alındığında manevi tazminat miktarının 8.000,00 TL olması gerekirken 10.000,00 TL olarak hükmedilmesi yine 25/08/2017 tarihli 694 sayılı KHK ile CMK'nın 142. maddesinde yapılan değişiklik ve belirlenen manevi tazminat miktarı dikkate alındığında, nispi vekalet ücreti Sulh Ceza Hakimliklerinde görülen işler için belirlenen asgari haddin altında olduğundan davacı vekili lehine 960,00 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken 3.960,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi kanuna aykırı,

yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu aykırılığın CMK'nın 280/1-a uyarınca düzeltilmesi mümkün olduğundan, hükmün 1. maddesinde yer alan manevi tazminat miktarı olan "10.000,00 TL" ibaresinin "8.000,00 TL" olarak değiştirilmesi suretiyle yine hükmün 3. maddesinde yer alan "3.960,00 TL" vekalet ücretinin "960,00 TL" olarak değiştirilmesi suretiyle istinaf başvurularının düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine,'' karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin esasını oluşturan Sinop Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/1229 soruşturma sayılı dosyası kapsamında davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 17.08.2016-05.10.2016 tarihleri arasında 49 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan soruşturma sonunda 23.06.2017 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği, gözaltına alınma tarihi itibariyle davanın 5271 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı anlaşılmıştır.

Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Hükmedilen manevi tazminat miktarının az olduğuna ilişkin temyiz sebebi yönünden; Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilen manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklulukta kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti yapıldığından hükmedilen manevi tazminat miktarında hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 10.01.2019 tarihli ve 2019/99 Esas, 2019/89 Karar sayılı kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Sinop Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,