Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/6798 K.2023/373

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı vekili 20.07.2018 tarihli dava dilekçesinde özetle; davacının 02.12.2011 ile 05.12.2011 tarihinde gözaltında kaldığını, 05.12.2011 tarihinde tutuklanıp 20.10.2014 tarihinde tahliye edildiğine ve hakkında beraat kararı verildiğinden bahisle haksız ve uzun süren tutukluluğu sebebiyle maddi kayba yönelik belge sunamayacaklarından kaybın asgari ücretten hesaplanarak 150.000,00 TL maddi, tutukluluk ve yargılama sürecinde maruz kaldığı üzüntü için ise 300.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili 19.08.2018 tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın süresinde açılmadığını, davacının kendi kusurlu eylemi nedeniyle tutuklandığını, tazminat isteme koşullarının oluşmadığını, talep edilen miktarın sebepsiz zenginleşmeye neden olacağını, faizin başlangıç tarihinin ancak kararın kesinleşme tarihi olabileceğini, aynı konu hakkına açılan başka bir dava olup olmadığının araştırılması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

3. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.10.2018 tarihli ve 2018/442 Esas, 2018/569 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4. ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 03.04.2019 tarihli ve 2018/3943 Esas, 2019/1167 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

5.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.10.2021 tarih, 2019/65018 sayılı tebliğnamesi ile kararın onanmasına karar verilmesi talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi davacının tutukluluk süresinin mahsubunun tazminata engel oluşturmayacağına, uzun süren tutukluluğu nedeniyle 300.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesi gerektiğine ve hükmedilen tazminat miktarlarının yetersiz olduğuna yöneliktir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Tazminat davasının dayanağını oluşturan ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/225-2014/281 sayılı ceza dava dosyası kapsamında 02.12.2011-20.10.2014 tarihleri arasında tutuklu kalan davacının ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/444 D.... sayılı, 2012/656 tarihli ek kararı ile ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/225 esas sayılı dosyasında 02.12.2011-20.10.2014 tarihleri arasında tutuklulukta geçirdiği sürelerin mahsubuna karar verildiği ve ...

C.Başsavcılığının 26.03.2015 tarihli müddetname içeriğine göre bu sürenin davacının ... Kapatılan 4. Ağır Ceza Mahkemesi 2012/656 esas sayılı hükmünden mahsup edildiğinin anlaşılması karşında her ne kadar 5271 Sayılı Kanun'un 144 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin yürürlükten kaldırılması nedeniyle mahsup tazminata engel oluşturmayacak ise de, haklarında mahsup işlemi yapılmayan kişilerle tutukluluğu başka mahkumiyetinden mahsup edilenler arasındaki dengenin,

hak ve nesafetin sağlanması gerektiği dikkate alınarak davacının gözaltında ve tutuklulukta kaldığı sürelerin tamamının mahsup edildiği anlaşılmakla davacı lehine sembolik bir miktar 300,00 TL maddi ve 300,00 TL manevi tazminatın 02.12.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalından alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin tüm taleplerin reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince verilen kararla ilgili olarak, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Tazminat davasının dayanağını oluşturan ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/225-2014/281 sayılı ceza dava dosyası kapsamında davacının silahlı terör örgütüne üye olmak ve tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurmak veya el değiştirmek suçlarından 02.12.2011-20.10.2014 tarihleri arasında 1053 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonucunda davacının beraatine hükmedildiği, hükmün 14.05.2018 tarihinde kesinleştiği, gözaltına alınma ve tutuklanma tarihi itibariyle davanın yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK hükümlerine tabi olduğu, süresinde açıldığı ve kanunda öngörülen yasal koşulların oluştuğu anlaşılmıştır.

5271 Sayılı Kanun'un 144 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin yürürlükten kaldırılması nedeniyle mahsup durumu tazminata engel oluşturmamakla birlikte, haklarında mahsup işlemi yapılmayan kişilerle tutukluluğu başka mahkumiyetinden mahsup edilenler arasındaki dengenin, hak ve nesafetin sağlanması gerektiğinde tereddüt bulunmamakla birlikte, davacının tutuklu kaldığı süre dikkate alınıp, hükmedilecek tazminatın hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik maddi ve manevi tazminata hükmolunması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 03.04.2019 tarihli ve 2018/3943 Esas, 2019/1167 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ... 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,