Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/6888 K.2023/1382

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı 29.08.2018 tarihli dava dilekçesinde özetle; ... Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/465 sayılı içtima kararının hukuka ve Anayasa'ya aykırı olarak verildiğini, 4 yıl 28 ay 39 gün hapis cezasına infaz ettirildiğini, 2002/462 esas sayılı dosyadan kendisine haksız ceza verildiğini, itiraz ettiğini, Yargıtay'dan bozulduğunu, yeniden alınan 2007/135 esas sayılı dosyasından 1 yıl 8 ay hapis cezası verildiğini, karara itiraz ettiğini, kararın henüz kesinleşmeden cezasının içtima edildiğini, içtima kararında belirtilen 4 yıl 28 ay 39 gün hapis cezasının infaz ettiğini, hukuka ve kanuna aykırı olarak verilen içtima kararı nedeniyle fazla hapis cezası infaz ettiğini iddia ederek, 80.000,00 TL maddi, 60.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili 07.12.2018 tarihli cevap dilekçesinde özetle; aleyhlerine haksız ve mesnetsiz açılan davanın reddine, yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin davacı taraf üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

3. ... Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.11.2018 tarihli ve 2018/419 Esas, 2018/594 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

4. ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 13.05.2019 tarihli ve 2019/461 Esas, 2019/1592 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 06.10.2021 tarihli, davacının temyiz talebinin esastan reddi ile hükmün onanmasını görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacının temyiz sebepleri Fazladan cezaevinde kaldığına, ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

5271 Sayılı Kanun'un 142/1 maddesinde açıkça "Karar veya hükümlerin kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her hâlde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen "bir yıl içinde" tazminat isteminde bulunulabilir" denilmekle tazminat nedeniyle doğacak dava hakkının emredici hükümle, her halde hükmün kesinleşme tarihinden sonraki 1 yıl geçmekle son bulacağı belirtilmiştir.

Yasal mevzuat uyarınca davacının talep dilekçesi incelendiğinde davanın açılış tarihine esas dava dilekçesi tarihinin 29.08.2018 olduğu, davanın kesinleştiği tarih olan 17.05.2010 tarihinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her hâlde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde açılmadığı anlaşılmakla davanın süre yönünden reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince verilen kararla ilgili olarak, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin dayanağı olan ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2002/462 Esas – 2005/416 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının dolandırıcılık suçundan 4 yıl 28 ay 39 gün hapis cezası ile mahkumiyetine karar verildiği, kararın temyizde onama ile 31.01.2007 tarihinde kesinleştiği, ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/135 Esas – 2007/224 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının resmi belgede sahtecilik suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verildiği, kararın temyizde onama ile 17.05.2010 tarihinde kesinleştiği, hapis cezalarının içtima edilerek infazının yapıldığı, infaz tarihi itibariyle davanın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa tabi olduğu anlaşılmıştır.

Hâkimin taraflı davrandığına ilişkin temyiz sebebi yününden; 5271 sayılı Kanun’un "Tazminat istemi" kenar başlıklı 142 inci maddesinin ilgili kısmı şöyledir: "(1) Karar veya hükümlerin kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her hâlde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde tazminat isteminde bulunulabilir. ... '' Hükmü karşısında tazminata esas dosyaların kesinleşme tarihlerinin sırasıyla 31.01.2007 ve 17.05.2010 olduğu davanın ise hak düşürücü bir yıllık süre geçtikten sonra 29.08.2018 tarihinde açılması nedeniyle davanın reddine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 13.05.2019 tarihli ve 2019/461 Esas, 2019/1592 Karar sayılı kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,