Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/6954 K.2023/4801

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı 07.03.2019 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan 27.10.2016-28.10.2016 tarihleri arasında gözaltında kalan davacı hakkında yapılan yargılama sonunda beraat kararı verildiğinden bahisle maddi ve manevi zararlarının tazmini için 50.000,00 TL maddi, 250.000,00 TL manevi tazminatın 27.10.2016 tarihinden işleyecek faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir. 2. Davalı vekili 19.03.2019 havale tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın yasal süre içerisinde açılmadığı, tazminat koşullarının oluşmadığını, gelir kaybı olmadığını, istenilen tazminatın yüksek olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

3. Yalvaç Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.04.2019 tarihli ve 2019/40 Esas, 2019/84 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 16.07.2019 tarihli ve 2019/1954 Esas, 2019/211 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı ve davalı vekillerinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

5. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.10.2021 tarih, 2019/87874 sayılı tebliğnamesi ile karara karşı başvurulan temyiz isteminin esastan reddine karar verilmesi talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacının temyiz istemi, dava dilekçesinde talep ettiği şekilde tazminata hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mahkeme gerekçesinde "... davacının gözaltına alındığı 27/10/2016 tarihinden serbest bırakıldığı 28/10/2016 tarihinde kadar olan 2 günlük net asgari ücret miktarının 2016 yılı için belirlenen aylık net asgari ücret miktarının 1.300,99 TL olduğu günlük net asgari ücret miktarının 1.300,99/30=43,37 TL'den 2 günlük maddi tazminatın 2x43,37=86,74 TL olmak üzere davacının maddi tazminat konusundaki davasının kısmen kabulü ile gözaltına alındığı 27/10/2016 tarihinden serbest bırakıldığı 28/10/2016 tarihine kadar olan 2 günlük kazanç kaybına karşılık olarak toplam 86,74 TL maddi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile

birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar vermek gerekmiştir.... davacının manevi tazminat konusundaki davasının kısmen kabulü ile gözaltına alındığı 27/10/2016 tarihinden serbest bırakıldığı 28/10/2016 tarihine kadar olan 2 günlük toplam süreye ilişkin manevi zararlarına karşılık olarak takdiren 300,00 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmesi gerektiği vicdani kanaatine ulaşılmış ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." denilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hükmedilen maddi tazminat miktarı 43,87 TL şeklinde, değiştirilmek suretiyle düzeltilerek esastan ret kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tazminat davasının dayanağını oluşturan Isparta 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/252-2018/151 sayılı ceza dava dosyası kapsamında davacının silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan 27.10.2016-28.10.2016 tarihleri arasında 1 gün gözaltında kaldığı, yapılan yargılama sonucunda davacının beraatine hükmedildiği, hükmün 21.12.2018 tarihinde kesinleştiği, gözaltına alınma tarihi itibariyle davanın 5271 sayılı Kanunun 142 nci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı, kanunda öngörülen yasal koşulların gerçekleştiği anlaşılmıştır.

1.Asgari ücreti aşan bir geliri olduğunu belgeleyemeyen davacı lehine asgari ücret üzerinden hesaplanan maddi tazminat miktarında isabetsizlik görülmemiştir.

2.Davacı hakkında hükmedilen manevi tazminat miktarının, davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, gözaltına alınmasına neden olan olayın cereyan tarzı, gözaltında kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer gözetilmek suretiyle, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin edildiği anlaşıldığından yazılı şekilde manevi tazminata hükmedilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 16.07.2019 tarihli ve 2019/1954 Esas, 2019/211 Karar sayılı kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,