Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/6986 K.2023/4797

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı 13.09.2017 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs ve silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan 18.07.2016-09.06.2017 tarihleri arasında gözaltında ve tutuklu kalan davacı hakkında yürütülen soruşturma sonunda anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüş suçundan 09.06.2017 tarihinde takipsizlik kararı verildiğinden bahisle manevi zararlarının tazmini için 1.000.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir.

2. Davalı vekili 26.10.2017 havale tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın yasal süre içerisinde açılmadığını, istenilen manevi tazminatın yüksek olduğunu, talebin soyut ve haksız olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

3. Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.09.2018 tarihli ve 2017/447 Esas, 2018/334 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

4. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 28.12.2018 tarihli ve 2018/3851 Esas, 2018/2181 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

5. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.09.2021 tarihli 2019/17781 sayılı tebliğnamesi ile hükmün onanması talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacının temyiz istemi; hakkında takipsizlik kararı verilmesi nedeniyle manevi tazminat şartlarının oluştuğuna dolayısıyla tazminat talebinin kabul edilmesi gerektiğine ve kararın bu nedenle hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mahkeme gerekçesinde "... davacı ...'ın 20/07/2016 tarihli Bursa 3. Sulh Ceza Hakimliğinin sorgusu sonucunda cebir, şiddet kullanarak Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının Öngördüğü Düzeni Ortadan Kaldırmaya veya Bu Düzen Yerine Başka Bir Düzen Getirmeye veya Bu düzenin Fiilen Uygulanmasını Önlemeye Teşebbüs (TCK 309/1. maddesi) ve Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma (TCK 314/2 maddesi) suçlarından dolayı CMK'nun 100/1 ve 101.

Maddesi gereğince tutuklanmasına karar verildiği, yapılan soruşturma sonucunda İstanbul C.Başsavcılığının 09/06/2017 Tarih 2017/22627 Soruşturma nosu ile Ek Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğinden dolayı manevi tazminat talebinde bulunulmuş ise de.

Davacının dilekçesinde belirttiği gibi ve celp edilen evraklardan da anlaşıldığı üzere silahlı terör örgütüne üye olma suçundan dolayı davanın derdest olduğu anlaşılmakla aynı tutuklama nedeninden dolayı bir suçtan dolayı takipsizlik kararı verilmesi diğer suçtan dolayı ise yargılamanın devam etmesi karşısında koruma tedbirlerinden kaynaklanan tazminat talebinin hak edilmediği davacının iddia ettiği gibi dava açma hakkının doğmadığı, derdest davanın davacı lehine sona ermesi halinde işbu hakkın doğacağı kanaatine varıldığından davacının manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir." denilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince verilen kararla ilgili olarak, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/22627 sayılı soruşturma dosyası üzerinden yürütülen soruşturma kapsamında davacının Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme ve silahlı terör örgütüne üye olmak suçlarından 18.07.2016-09.06.2017 tarihleri arasında 326 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı,

yürütülen soruşturma sırasında Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçundan 09.06.2017 tarihinde tahliye edilip, hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilerek silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan açılan davanın yapılan yargılaması sonucunda İstanbul 30. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/52-2018/129 sayılı kararıyla silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan mahkumiyetine karar verildiği, kararın 20.01.2020 tarihinde kesinleştiği UYAP'tan yapılan kontrol sonucu anlaşılmıştır.

Yukarıda izah edildiği üzere davacının aynı sorgu ile davacının Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme ve silahlı terör örgütüne üye olmak suçlarından tutuklandığı, her ne kadar Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçundan davacı hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan kamu davası açıldığı ve silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği; dolayısıyla tutuklandığı suçlardan birinden mahkumiyetine karar verilmesi ve mahkumiyet süresini aşan tutukluluğu bulunmaması nedeniyle tazminat isteme koşulları oluşmadığından davanın reddine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 28.12.2018 tarihli ve 2018/3851 Esas, 2018/2181 Karar sayılı kararında davacı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,