Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/7400 K.2023/2248

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı vekili 25.10.2018 tarihli dava dilekçesinde özetle; davacının 24.03.2016-26.03.2016 tarihleri arasında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan gözaltında kaldığı, 26.03.2016 tarihinden 09.02.2018 tarihine kadar haftada bir gün adli kontrol uygulandığı, yargılama sonucu beraat eden davacının gözaltı tarihi olan 24.03.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte 10.000 TL maddi, 50.000 TL manevi tazminata hükmedilerek, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin de davalı hazineye yükletilmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili 05.12.2018 tarihli cevap dilekçesinde özetle; dava konusu edilen maddi ve manevi tazminat miktarının tazminat hukukunun genel prensipleri olan, hakkaniyet, tazminatın haksız zenginleşme aracı olmaması, felaketin özlenir hale getirilmemesi, tazminat miktarının zararla objektif orantılılık arz etmesi ilkelerine aykırı olup, fahiş düzeyde olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

3. Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.12.2018 tarihli ve 2018/477 Esas, 2018/655 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 14.06.2019 tarihli ve 2019/362 Esas, 2019/1706 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; Hükmedilen tazminat miktarlarının yetersiz olduğuna, vekalet ücretinin az olduğuna ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

'' ...Davacı hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 24/03/2016-26/03/2016 tarihleri arasında gözaltına alındığı, adli kontrol kararı verilerek serbest bırakıldığı, Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonunda davacının 13/07/2018 tarihli duruşmada atılı suçtan beraatine karar verildiği, kararın istinaf edilmeksizin 04/09/2018 tarihinde kesinleştiği, davacı vekili tarafından Mahkememize sunulan dilekçe ile davacının haksız olarak gözaltında kaldığı süre ile,

09/02/2018 tarihine kadar haftada bir gün adli kontrol uygulanması nedeniyle 24/03/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte 10.000 TL maddi, 50.000 TL manevi tazminata hükmedilerek, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin de davalı hazineye yükletilmesini talep ettiği, davalı hazine vekilinin davanın reddini talep ettiği, tüm dosya kapsamından davanın kısmen kabul,

kısmen reddiyle 2016 yılı asgari ücret tarifesine göre belirlenen 1300,97 TL net asgari ücretin 1 günlüğü karşılığı 43,36 TL esas alınarak gözaltında kalınan 2 günlük sürenin karşılığı olarak 86,73 TL maddi ve gözaltında kalınan süre ve uğranılan manevi zarar veya üzüntü derecesi dikkate alınarak takdiren 250 TL manevi olmak üzere toplam 336,73 TL tazminatın 24/03/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.''

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen dava konusunda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmamıştır.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin dayanağı olan Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/203 E., 2018/306 K. sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 24.03.2016-26.03.2016 tarihleri arasında 2 gün gözaltında kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine karar verildiği, beraat hükmünün 04.09.2018 tarihinde kesinleştiği, gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı anlaşılmıştır.

Davacı Vekilinin temyiz istemi; Tazminat miktarı yönünden; Davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, gözaltına alınmasına neden olan olayın cereyan tarzı, gözaltı süresi ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer gözetilmek suretiyle, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir manevi tazminat tayin edildiği ve asgari ücreti aşan bir geliri olduğunu belgeleyemeyen davacı lehine asgari ücret üzerinden hesaplanan maddi tazminat miktarında isabetsizlik görülmemiş olup, kararda bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Vekalet ücreti yönünden; 15.08.2017 tarihli 694 sayılı KHK ile değişik, 01.02.2018 tarihli 7078 sayılı Kanun'un 139 uncu maddesi ile aynen kabul edilen düzenleme ile 5271 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin dokuzuncu fıkrası uyarınca, tazminat davaları nedeniyle Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hesaplanan nisbî avukatlık ücreti ödeneceği, ancak, ödenecek miktarın tarifede sulh ceza hâkimliklerinde takip edilen işler için belirlenen maktu ücretten az, ağır ceza mahkemelerinde takip edilen davalar için belirlenen maktu ücretten fazla olamayacağı hususu dikkate alındığında, mahkemece hükmedilen nisbi vekalet ücreti miktarında isabetsizlik bulunmamaktadır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 14.06.2019 tarihli ve 2019/362 Esas, 2019/1706 Karar sayılı kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,