Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/7914 K.2025/4493

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 63/1. maddeleri uyarınca 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve mahsubuna karar verilmiş, sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasıyla yeniden yapılan yargılama sonucu sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c. maddesi uyarınca beraatine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; sanığın hız sınırının 30 km olduğu yerleşim yeri içerisinde hız sınırlarının üzerinde gittiğinden asli kusurlu olduğu, ATK raporuna üstünlük tanınmaması gerektiğine, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede.

23.08.2016 günü saat 14.20 sıralarında gündüz vakti, iki yönlü, 6 metre genişliğinde, düz, eğimsiz meskun mahal sınırları içerisinde sanık sürücü ...'nın sevk ve idaresindeki ... plakalı minibüs ile Alperen Caddesini takiben Cengiz Topel Caddesi istikametine seyir halinde iken No:... önüne geldiğinde seyir istikametine göre sol tarafından kaplamaya girerek karşıdan karşıya geçmek isteyen maktule yaya ...'a aracının sol ön köşe ve ön cam alt kısımlarıyla çarpması ve akabinde gidişe göre yolun sağ tarafında park halinde bulunan ... plakalı otomobilin sol yan kısımlarına çarpması neticesinde yayanın ölümüyle sonuçlanan trafik kazasının meydana

geldiği, kaza tespit tutanağında; kaplama üzerinde 2 metre uzunluğunda fren izinin tespit edildiği, bu kazanın oluşumunda ... plaka sayılı araç sürücüsü ...

2918 sayılı KTK’nın 52/1-b. maddesi uyarınca kusurlu olduğunun belirtildiği, mahkemece keşfe binaen bilirkişi heyetinden alınan 04.07.2018 tarihli bilirkişi raporunda: sanık sürücü yönetimindeki minibüsle yolun icap ve şartlarına uygun süratle seyretmesi, dikkatli olması halinde karşıdan gelen minibüsün görüş sahasını kapatmadan önce yolu geçmek isteyen yayayı görebileceğinden yavaşlaması, dikkatini artırması, gereğinde korna çalarak ön ikazda bulunması lazımken bunları, dikkat ve özen yükümlülüğünü yerine getirmediği anlaşılmakla sanık sürücünün tali kusurlu olduğunun belirtildiği,

Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin 26.07.2017 tarihli adli raporda: sanık sürücü ...'nın yönetimindeki minibüs ile seyri sırasında olay mahalline geldiğinde seyir yönüne göre sol tarafından kaplamaya girerek kontrolsüz şekilde karşıdan karşıya geçmeye çalışan maktul yayaya çarptığı kazada izlenen kamera görüntüsü, aracın darbeyi aldığı kısım, yayanın vasıta arkasından görüşe kapalı alandan kontrolsüz şekilde çıkarak geçiş yaptığı hususları dikkate alındığında atfı kabil kusurunun bulunmadığının mütalaa edilmişse de, Yerel Mahkemece,

keşfe binaen alınan bilirkişi heyet raporu ile kaza tespit tutanağında ölen ...'ın minibüsün arkasından yola karşıdan karşıya geçmek için yönelmesinde sanığın minibüs şoförü olarak seyrettiği yöne göre karşı yöndeki duran minibüsün arkasından bir yolcunun yola çıkabileceğini öngörmesi ve hızını buna göre ayarlamasının gerektiği halde sanığın buna uymayarak kaza tespit tutanağında 2 metrelik fren izinin tespit edilmesi karşısında sanığın hızının normal hızın üzerinde olduğu anlaşıldığından tali kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2.Bölge Adliye Mahkemesi tarafından duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, dava konusu kazaya ilişkin sanığın tali kusurlu olduğuna ilişkin mahkemece alınan bilirkişi heyet raporunun aksine İstanbul Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin raporunda sanığın seyri sırasında olay mahalline geldiğinde seyir yönüne göre sol tarafından kaplamaya girerek kontrolsüz şekilde karşıdan karşıya geçmeye çalışan maktül yayaya çarptığı kazada izlenen kamera görüntüsü, aracın darbeyi aldığı kısım,

yayanın vasıta arkasından görüşe kapalı alandan kontrolsüz şekilde çıkarak geçiş yaptığı hususları dikkate alındığında kusuru olmadığının belirtilmesi ve olay tanığı ...'in 23/08/2016 tarihli ifadesinde "...'nın bir minibüsten indiğini, ardından bir minibüsün arkasından karşı tarafa geçmek isterken yol üzerinde yavaş gelen sanığın kullandığı aracın aniden önüne çıkan yayaya çarpmamak için durmak istedi, ancak sol tarafıyla yayaya çarptı, daha sonra parka halindeki başka bir aracın aynasına da çarpıp durdu" beyan etmesi ve mahkemede de benzer beyanda bulunması nazara alındığında İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin raporun oluşa,

taraf anlatımlarına uygun görülerek sanık hakkında verilen mahkumiyet kararı kaldırılarak beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,