Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/8028 K.2025/3340

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 6 ay süreyle geri alınmasına karar verilmiş, sanık müdafi ve katılanlar vekilinin istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasıyla yeniden yapılan yargılama sonucu sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1,

53/6. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kusur raporuna itiraz edildiğine, sanığın kusursuz olduğuna sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede.

04.11.2015 günü saat 15.20 sıralarında gündüz vakti, tek yönlü, solda orta refüjün olduğu, kazanın meydana geldiği yerin yaya geçidi üzerinde olup yaya geçidi levhası ve yaya geçidi çizgilerinin bulunduğu yolda, sanık sürücü ...'nun sevk ve idaresindeki ... plakalı kamyonetle Trabzon yönünden gelip Adnan Menderes Caddesi üzerinden Giresun yönünde seyirle olay yerine geldiğinde gidiş yönüne göre soldan gelerek yaya geçidinin olduğu yerden yolun birinci bölümünü geçip orta refüj üzerinde beklemeden, sağ karşı tarafa geçmek üzere, yola giren yayaya çarpması sonucu yaya ...'un ölümüyle sonuçlanan trafik kazasının meydana geldiği,

kaza tespit tutanağında sanık sürücünün ilk geçiş hakkı kuralını ihlal ederek kusurlu olduğu, mahkeme aracılığı ile olay mahallinde icra edilen keşif üzere düzenlenen 10.03.2016 tarihli bilirkişi raporunda, ölenin güvenle duramayacak kadar yaklaşmış taşıtlara ilk geçiş hakkını verme maddesini ihlal ettiğinden kusurlu olduğu, sanık sürücünün herhangi bir kusurunun olmadığının belirtildiği, Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin15.08.2016 tarihli raporunda sanık sürücünün asli kusurlu olduğunun belirtildiği,

çelişkinin giderilmesi istemiyle Adli Tıp Kurumu Trafik ihtisas Dairesi bünyesinde oluşturulan 06/03/2018 tarihli Genişletilmiş Uzmanlar Komisyonu'nun adli raporunda: sanık sürücü ...'nun sevk ve idaresindeki otomobille seyri sırasında yola gereken dikkatini vermesi, yaya geçidinin olduğu yere yaklaştığında hızını aracını her an durdurabileceği düzeye düşürüp müteyakkız olması,

aracını zamanında durdurup ilk geçiş hakkını yaya geçidini kullanarak yolun karşısına geçmek isteyen müteveffaya vermesi gerektiği halde bahsedilen bu hususlara riayet etmemiş olup ilk geçiş hakkı kural ihlali ile neden olduğu olayda asli kusurlu olduğunun mütalaa edildiği, Yerel Mahkemece, bir kişinin ölümüyle sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde sanığın asli kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanık müdafi ve katılan vekilinin istinaf başvuruları üzerine duruşmalı yapılan inceleme neticesinde sanık ...'nun yönetimindeki kamyonet ile olay mahalli yaya geçidine yaklaşırken, her an bir yayanın karşıdan karşıya geçmek için yola girebileceğini gözönünde bulundurup hızını asgari seviyeye düşürmesi gerekirken buna riayet etmeyip mahal şartlarının üzerinde bir hızla seyir ettiği,

istikametine göre sol tarafından bölünmüş yolun karşı tarafından yaya geçidi üzerinden karşıya geçip orta refüje geldiğinde duraklamadan karşıya geçmek için yaya geçidine giren yayaya ilk geçiş hakkını vermeyip hızlı bir şekilde ve kontrolsüzce çarpmak suretiyle sebebiyet verdiği trafik kazasında, olay mahallinde yaya geçidi levhasının ve yaya geçidi çizgilerinin bulunması, kazanın yaya geçidi çizgisi üzerinde meydana gelmesi, ölene çarptıktan 32 metre sonra durabilmesi dikkate alındığında, yaya geçidine yaklaşan sanığın, her an birinin çıkabileceğini gözönünde bulundurarak hızını buna uygun hale getirmesi gerekirken buna uymadığı,

bu nedenle olayda sanık hakkında bilinçli taksirle hareket ettiğinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Akçaabat 2.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,