Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/8466 K.2024/6217

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında şantaj suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne konu cezaların türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında; sanık hakkındaki şantaj suçundan kurulan hükmün 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında görüntü veya seslerin kayda alınması suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan verilen kararın; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında görüntü veya seslerin kayda alınması suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 5237 sayılı TCK'nın 134/1, 134/1-2, 62 ve 53/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, şantaj suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 107/2, 62, 52/2-4 ve 53/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ve 10.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hükmedilen adlî para cezasının 20 eşit taksitler halinde ödenmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesince sanığın istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı CMK'nın 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesince görüntü veya seslerin kayda alınması suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan hükmün kaldırılması ile sanık hakkında görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 5237 sayılı TCK'nın 134/2, 43/1, 62/1 ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

ancak sanık aleyhine istinaf yoluna başvurulmamasından dolayı 5271 sayılı CMK'nın 283/1. maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle infazın 1 yıl 8 ay hapis cezası üzerinden yapılmasına, İlk Derece Mahkemesince şantaj suçundan kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanığın temyiz isteminin esastan reddi ile hükümlerin onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; suçsuz olmasından dolayı beraatine karar verilmesi gerekirken mahkûmiyetine karar verildiğine, koşulları oluştuğu hâlde hükmün açıklanmasının geri bırakılması veya erteleme hükümlerinin uygulanmadığına, usûl ve yasaya aykırı şekilde verilen kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanık ...'in, katılan ...'e ait fotoğrafları elinde bulundurduğu ve onun özel hayatının gizliliğini ihlal ettiği kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 134/1. maddesindeki görüntü veya seslerin kayda alınması suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, sanığın istinaf başvurusu üzerine duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, iddianamenin kapsamı ve dosya içeriğine göre sanık ...'in, katılan ...'in kuzeninin eşi olduğu, katılan ile sanığın sevgili olup zaman zaman birlikte oldukları ve bu birliktelik sırasında sanığın, katılanın rızası ile çıplak fotoğraflarını çektiği, ancak katılanın 2014 yılı Nisan ayında sanık ile olan ilişkisini bitirdiği ve bu durumu kabullenemeyen sanığın, katılana elinde çıplak fotoğraflarının olduğunu söyleyerek,

birlikteliği devam ettirmeye çalıştığı, katılanın 03.11.2014 tarihinde evlenmesinden sonra ise sanığın dosyada örneği bulunan katılanın fiziksel mahremiyetini içeren çıplak fotoğraflarını rızası ve bilgisi dışında değişik zamanlarda başkalarının görgüsüne sunduğu anlaşılmakla, sanığın sübut bulan eyleminin, zincirleme şekilde görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanık hakkında görüntü veya seslerin kayda alınması suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkûmiyet kararı verilerek,

suç vasfında yanılgıya düşüldüğü gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, 5237 sayılı TCK'nın 134/2 ve 43/1. maddeleri uyarınca zincirleme şekilde görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan yeniden mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE VE KARAR