Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/864 K.2023/5662

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2016 tarihli ve 2015/758 Esas, 2016/477 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz nedenleri; 1-Eksik inceleme ile hatalı hüküm verildiğine,

2. Diğer temyiz nedenlerine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A.Yerel mahkemenin kabulü;" Sanık ... hakkında Kültür ve tabiat varlıklarını koruma kanununa muhalefet suçundan 2863 sayılı Kanun'un 65 inci maddesi gereğince cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de; sanığın mülkiyetinde olan ancak sit alanı içerisinde bulunan Osmangazi İlçesi, Tahtakale Mahallesi, 5557 Ada 10 sayılı parselde bulunan taşınmazın sanık tarafından izin almadan yıkıldığının iddia edildiği,

sanığın suçlamayı kabul etmeyerek taşınmazın kendi kendine yıkıldığını, zaten aldığında her tarafı çökmüş yıkık vaziyette olduğunu, Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinde yargılandığını, bundan sonra taşınmazda herhangi bir şey yapmadığını, her iki parselin bitişik olduğunu, sadece yerinde çukurlar oluşunca bir kaza olmaması amacıyla çukuru kapattığını savunduğu, Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/740 esas 2013/936 karar sayılı ilamı ile sanık hakkında sit alanı içerisinde 161 pafta, 639 ada 34 ve 35 parsellerde bulunan taşınmazları yıktığı iddiasıyla sanığın mahkumiyetine karar verildiği,

yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporu ve ek raporuna göre sonradan taşınmazın bulunduğu yerdeki parsel numaralarının değiştiği, sanığın 7. Asliye Ceza Mahkemesinde yargılandığı 5557 ada, 11 nolu parsel ile iş bu dosyadaki suça konu 5557 ada 10 nolu parsellerin bitişik parseller olup ve keşif tarihi itibari ile binaların yerinde bulunmadığı, ayrıca dosya içerisindeki resimlerden 10 ve 11 numaralı parsellerin birbirine bitişik yapılar olduğunun tespit edildiği,

suça konu parselin eski yapı olması nedeni ile çoğunluğunun ahşap yapıdan oluştuğu ve dosyada mevcut resimlerden de hali hazırdaki diğer yapıların da ahşap görünümlü olup, Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin dosyası içerisindeki resimlerden de yıkılan yapının ahşap yapı olduğu daha önce bitişik parseldeki yapının yıkılmış olması nedeni ile suça konu yapının da zaman içerisinde kendiliğinden yıkılma ihtimalinin bulunduğu, bu konuda bir tespitin yapılamadığı, sanığın tescilli binayı yıktığına dair bir kanıtın bulunmadığı,

sanığın yüklenen suçu işlediği hususunun şüpheli olup, şüpheden sanık faydalanır ilkesi gereğince mahkumiyetin gerektirir her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden sanığın beraatine karar vermek gerekmiştir." denmiştir.

B.Sanık savunmasında;"Ben söz konusu taşınmazı 7-8 yıl önce aldım, aldığımda projesi vardı, projeye göre altında betonarme üstünede aynısını yapmak üzere bir projeydi, aldığım kişiler bu projeyi çıkarmışlardı, proje kurul tarafından onaylanmıştı, ben aldığımda zaten yer yıkıktı, her tarafı çökmüştü, içerisine berdoşlar, uyuşturucu madde kullananlar çökmemiş kısımlarına giriyorlardı, kar gelip yağmur geldi ve bina çöktü, bina çökünce çevrede bulunanlar fakir fukara binanın ahşap kısımlarını ve ağaçlarını alıp götürmüşler, ben burada oturmadığım için bunu sonradan farkettim,

bu taşınmaz yıllar önce yıkıldı ve bundan dolayıda benim hakkımda Bursa 7. Aslcm de dava açıldı, 7. Aslcm deki davadan sonra zaten ben taşınmaza herhangi birşey yapmadım yalnız yerinde çukurlar oluşunca bir kaza olmaması amacı ile sadece çukuru kapattım, almış olduğum iki parsel bitişikti ve yıkılan her iki parseldi ayriyeten projeyide mahkemenize ibraz ediyorum dedi." şeklinde beyanda bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

Bursa ili, Osmangazi ilçesi, Tahtakale Mahallesinde Muradiye Koruma Amaçlı İmar Planı dahilindeki kentsel sit alanı içerinde kalan 557 ada 10 parselde yer alan yapının izinsiz olarak yıkıldığı ve enkazının kaldırıldığının tespiti üzerine sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kamu davası açıldığı, mahkemece yapılan yargılama neticesinde sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden bahisle beraat kararı verildiği anlaşılmakla;

Sanık hakkında daha önce Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 02.09.2009 tarihli iddianamesi ile Tahtakale Mahallesi, Maksem Caddesi 161 pafta 639 ada 34 ve 35 parselde bulunan ve korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olarak tescilli binaları yıkmak suretiyle 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçunu işlediğinden bahisle kamu davası açıldığı ve Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/740 Esas, 2013/936 Karar sayılı dosyası ile sanığın mahkumiyetine karar verildiği,

daha sonra Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 04.09.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında eski 58 yeni 10 sayılı parselde bulunan taşınmazı izinsiz yıktığından bahisle hakkında 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kamu davası açıldığı ve temyize konu Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/758 Esas, 2016/477 karar sayılı kararı ile sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmakla; sanık hakkında açılan ilk iddianame ile hem eski 34(yeni 10) sayılı parsel hem de eski 35 (yeni 11) sayılı parselde bulunan taşınmazlardan bahsedildiği, 04.09.2015 tarihli iddianame ile de eski 58(yeni10) sayılı parselde bulunan taşınmazdan bahsedildiği,

her iki dosyanın incelenerek her iki dosyanın aynı taşınmazlara ilişkin olup olmadığı, sanık hakkında yapılan yargılamanın mükerrer olup olmadığı hususu araştırılıp tespit edilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2016 tarihli ve 2015/758 Esas, 2016/477 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,