Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/8641 K.2024/5270

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince; davacının 5271 sayılı CMK'nın 141/1 (a), (g) maddeleri kapsamında karar verilmesi nedeniyle 50.000,00 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden faizine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; yerel mahkemece dava konusu edilen sebepleri tetkik aşamasında hataya düşüldüğünü, hükümlerin gerekçesiz olduğunu, temyiz konusu karar ile dava konusu olaylar kanuna aykırı yorumlandığını, tutuklama kararlarının tebliğ edilmediğini, tutuklama ve tutukluluğunun devamına kararlarının kanuni şartlarını taşımadığını, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini, belirtmiştir.

III. DAVA KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Kayseri 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/377 Esas sayılı ceza dosyasında davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçlarından 17.08.2018 tarihinde tutuklandığı, yapılan yargılama sonunda mahkumiyetine karar verildiği, kararın henüz kesinleşmediğini, davanın 5271 sayılı kanuna tabi olduğu, CMK 141. Maddesinde yer alan sebeplerin henüz davacı açısından oluşmadığı, davacının haksız şekilde gözaltında kaldığı, tutuklandığı, tutukluluğunun devamına karar verildiği hususunun sabit olmadığı anlaşılmakla, henüz şartları oluşmayan davacının tazminat talebine bu nedenle reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

5271 sayılı Kanun'un 142/9 maddesi uyarınca, tazminat davaları nedeniyle Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hesaplanan nisbî avukatlık ücreti ödeneceği, ancak, ödenecek miktarın tarifede sulh ceza hâkimliklerinde takip edilen işler için belirlenen maktu ücretten az, ağır ceza mahkemelerinde takip edilen davalar için belirlenen maktu ücretten fazla olamayacağı, davalı lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin Ağır Ceza Mahkemelerinde takip edilen davalar için belirlenen maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken eksik vekalet ücretine hükmedilmesi temyiz eden sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Tazminat talebinin dayanağı olan Kayseri 4. Ağır Ceza Mahkemesinin davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 17.08.2018 tarihinde tutuklandığı ve mahkumiyetine karar verildiği, yapılan istinaf ve Yargıtay incelemesi ile bozma üzerine Kayseri 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.07.2020 tarihli, 2020/118 Esas ve 2021/132 Karar sayılı kararıyla silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 29.12.2021 tarihinde kesinleştiği UYAP'tan yapılan kontrol sonucu anlaşılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, incelenen dosya kapsamına göre delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, tazminat talebinin reddi yönünde verilen kararın dosya kapsamına uygun bulunduğu anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,