Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/8782 K.2022/9483

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hükme yönelik, ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 19.10.2020 tarihli, 2020/461 Esas – 2020/958 Karar sayılı "düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine" ilişkin kararı davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tazminat talebinin dayanağı olan ... 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/246 Esas – 2018/362 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 30.01.2001-12.04.2002 tarihleri arasında 437 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, silahlı terör örgütüne üye olma ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan yapılan yargılamada silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve kararların 01.06.2009 tarihinde temyizde onama ile kesinleştiği, hapis cezalarının içtima edilerek 24.09.2009-29.03.2013 tarihleri arasında 1282 gün cezaevinde infazının yapıldığı, 08.04.2013- 22.05.2013 tarihleri arasında ise kamuya yararlı işte çalıştığı ve rehberlik ve iyileştirme programlarına katıldığı,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı üzerine Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 12.06.2018 tarih 2018/997 Esas 2018/1574 Karar numaralı ilamı ile Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 01.06.2009 gün ve 2007/10476 Esas, 2009/6507 Karar sayılı ilamı ile mahkumiyet hükümlerinin onanmasına ilişkin kararın kaldırılmasına karar verilmesi üzerine davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan beraatine, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan ise zamanaşımı sebebiyle düşürülmesine karar verildiği, davanın tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 466 sayılı Kanuna tabi olduğu,

infaz tarihi itibariyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa tabi olduğu, kanunlarda öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla;

Karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının 72.070,00 TL olduğu ve davacı lehine hükmedilen toplam tazminat miktarının 83.278,13 TL olması sebebiyle davalı açısından kesin olmadığından tebliğnamedeki ret isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Davacının 2.000.000,00 TL maddi, 3.000.000,00 TL manevi tazminatın yakalama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece gözaltı ve tutuklama dönemi için 1.805,31 TL maddi, 2.250,00 TL manevi, cezaevinde hükümlü kaldığı dönem için 27.839,09 TL maddi, 42.000,00 TL manevi, denetimli serbestlik süresi içerisinde kamuya yararlı işte çalıştığı süreye ilişkin 1.133,74 TL maddi,

500,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmesi üzerine davacı vekili ve davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda, gözaltında ve tutuklu kaldığı döneme ilişkin hükmedilen manevi tazminat miktarını 7.000,00 TL’ye, cezaevinde hükümlü kaldığı döneme ilişkin hükmedilen manevi tazminat miktarını 45.000,00 TL’ye çıkarılması suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin hükmedilen tazminat miktarının az olduğuna, davalı vekilinin davanın reddi gerektiğine, hükmedilen tazminat miktarının fazla olduğuna, reddedilen miktar üzerinden davalı lehine vekalet ücreti ödenmesi gerektiğine ilişkin temyiz sebeplerinin reddiyle, usul ve Kanuna uygun bulunan ...

Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 19.10.2020 tarihli, 2020/461 Esas – 2020/958 Karar sayılı düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin karara karşı yapılan temyiz isteminin isteme aykırı olarak 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE.