Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/8874 K.2023/3026

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Davacı vekili 11.03.2019 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin kasten öldürme suçundan 04.06.2016 tarihinde gözaltına alındığını, 05.06.2016 tarihinde tutuklandığını, 04.10.2016 tarihinde tahliye edildiğini, yapılan yargılama sonucunda hakkında beraat kararı verildiğini, tutuklandığında öğrenci olan müvekkilinin gerçekleştirmediği eylem sonucunda haksız yargılamaya maruz kaldığını, müvekkilinin fizyolojik, psikolojik ve biyolojik gelişiminin en önemli çağındayken haksız bir süreç yaşadığını, eğitim hayatına ara vermek zorunda kaldığını, haksız gözaltı ve tutuklama nedeniyle 10.000,00 TL maddi, 90.000,00 TL manevi tazminata gözaltı tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

2.Davalı vekili 03.04.2019 havale tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın süresinde açılıp açılmadığının tespit edilerek süresinde açılmamış ise reddi gerektiğini, tazminata esas dosya incelendikten sonra tazminat talebinin değerlendirilmesi gerektiğini, davacı hakkında mahsup kararının bulunup bulunmadığı hususunun araştırılması gerektiğini, davacının tutuklandığında öğrenci olduğundan ve bu nedenle maddi zararı bulunmadığından maddi tazminat talebinin reddi gerektiğini, manevi tazminat talebinin fahiş olduğunu, davanın reddi gerektiğini, öne sürmüştür.

3.Sakarya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.11.2019 tarihli ve 2019/152 Esas, 2019/449 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4.Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 30.12.2019 tarihli ve 2019/2109 Esas, 2019/1150 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin ve davacı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

5.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.11.2021 tarihli tebliğnamesi ile davacı vekilinin temyiz isteminin reddini talep etmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; Anayasa Mahkemesi kararları ve Yargıtay içtihatlarından da anlaşılacağı üzere müvekkilinin tutuklu kaldığı sürenin uzun olduğu, ağır olay yaşadığı bu nedenle psikolojik tahribat yaşadığından hükmedilen manevi tazminat miktarının eksik olduğuna, ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Davacının tazminata esas Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/310 Esas – 2018/15 Karar sayılı dava dosyasında kasten öldürme suçundan yargılandığı, 04.06.2010 - 04.10.2016 tarihleri arasında gözaltı ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine karar verildiği, beraat hükmünün 19.03.2018 tarihinde kesinleştiği ve davanın 5271 sayılı Kanunun 142 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı, davacı hakkında aynı talep nedeniyle derdest dosya bulunmadığı,

gözaltı ve tutuklu kaldığı sürelerin infaz gördüğü ve davacının tutuklandığında öğrenci olması nedeniyle asgari ücret üzerinden hesap yapıldığı belilenerek, 5.247,35 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin ve davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine, istinaf merci, manevi tazminatın eksik olduğundan 10.000,00 TL'ye yükselterek ve buna göre değişen vekalet ücretinin 1.829,68 TL olması gerektiğinden bu kısmın düzeltilmesi suretiyle, istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin dayanağı olan Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/310 Esas – 2018/15 Karar sayılı dava dosyasında kasten öldürme suçundan yargılandığı, 04.06.2010 - 04.10.2016 tarihleri arasında 122 gün gözaltı ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine karar verildiği, beraat hükmünün 19.03.2018 tarihinde kesinleştiği ve davanın 5271 sayılı Kanunun 142 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmıştır.

Davacı vekilinin temyiz talebi yönünden; Davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, gözaltına alınmasına neden olan olayın cereyan tarzı, gözaltı süresi, tazminat davasının kesinleştiği tarihe kadar davacının elde edeceği parasal değer ve benzeri hususlar da gözetilmek suretiyle, hakkaniyet ölçüsünü aşmayacak bir şekilde, hak ve nesafet kurallarına uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespit edildiği anlaşıldığından davacı hakkında hükmedilen manevi tazminat miktarında hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 30.12.2019 tarihli ve 2019/2109 Esas, 2019/1150 Karar sayılı kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,