Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/8894 K.2023/4880

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında, Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.07.2015 tarihli ve 2015/123 Esas, 2015/170 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca çocuğun cinsel istismarı suçundan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Dosya kapsamındaki delillere göre mahkumiyet hükmü verilmesi gerekirken beraat hükmü verilmesine yöneliktir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Temyize cevap dilekçesinde beraat kararının onanması talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkeme Kabulü;

"Sanık ...'in taksi şoförlüğü yaptığı sırada tanıştığı ve arkadaş olduğu; küçük mağdure ...'u eve getirip götürülmesi zamanlarında mağdureyi eve götürmediği, aracı tenha yere götürdüğü ve aracı kilitleyerek araç içerisinde mağdure ...'nun vücudunu ve göğüslerini ellediği, mağdureyi zorla öptüğü; bu ve benzeri hareketleri defalarca kez tekrarlayarak her seferinde ve mağdureye 'seni rezil ederim' şeklinde sözlerle tehdit ederek cinsel istismara devam ettiği;

bu suretle sanığın mağdureye karşı aynı suç işleme kararı kapsamında farklı zamanlarda birden fazla kez tehdit kullanarak zincirleme şekilde basit cinsel istismar suçunu işlediğinden bahisle cezalandırılması için kamu davası açılmış ise de; sanığın yargılamanın tüm safahatında ısrarla ve sebatla hakkındaki suçlamaları inkar ettiği; katılan küçük mağdurenin ise aşamalarda değişen ve birbiri ile çelişen beyan ve iddialarda bulunduğu; ayrıca katılan mağdurenin iddia ettiği gibi hukuki anlamda çok ciddi sonuçlara yol açabilecek bir suça ilişkin olarak defalarca defa maruz kalmasına rağmen her defasında sanığın aracına kendi ihtiyarı ile binmesi;

bu eylemlere maruz kalmasının açıklaması olarak sadece 'seni rezil ederim' sözünün yarattığı korku ve kaygı ile eylemlere katlandığını beyan etmesi; eylemlerin vuk'u bulmasından yaklaşık 7-8 ay sonra şikayette bulunulması; bu süre zarfında anılı eylemlere ilişkin yasal bir girişimde bulunulmaması ve eylemlere karşı bu şekilde rıza gösterilmiş olmasının hayatın olağan akışına uygun düşmemesi ile mağdurenin beyan ve iddialarının tanık dahil başkaca delil veya belge ile de doğrulanamadığının anlaşılması karşısında sanığın yargılamaya konu eylemleri gerçekleştirdiğine yönelik ciddi şüphe sebeplerinin olduğu sonucuna varılarak;

sanığın lehine oluşan ciddi şüphe sebeplerinin çokluğu nedeni ile sanık hakkında üzerine atılı zincirleme saikle cinsel istismar suçundan şüpheden sanık yararlanır evrensel ilkesi gereği beraat kararı vermek gerekmiştir. " şeklindeki gerekçeyle karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı anlaşıldığından, kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.07.2015 tarihli ve 2015/123 Esas, 2015/170 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz isteğinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliği ile ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,