Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/8900 K.2023/3028

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine verilen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 02.05.2018 tarihli ve 2018/744 Esas, 2018/1382 Karar sayılı kararının davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

A. Davalı vekilinin temyiz istemi yönünden

Karar tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırının 47.530,00 TL olduğu; çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 05.01.2010 – 24.02.2010 tarihleri arasında 50 gün ve 20.05.2010 – 17.11.2011 tarihleri arasında 546 gün gözaltı ve tutuklu kalan davacı lehine hükmedilen tazminat miktarının toplam 26.589,33 TL olması nedeniyle davalı açısından hükmün kesin nitelikte olduğu anlaşılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42 nci maddesi ile değişik 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen temyiz sınırı ve hükmedilen tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle davalı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 298 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Davacı vekilinin temyiz istemi yönünden

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 05.01.2010 – 24.02.2010 tarihleri arasında 50 gün ve 20.05.2010 – 17.11.2011 tarihleri arasında 546 gün gözaltı ve tutuklu kalıp beraat eden davacının, 30.000,00 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminat talebinde yerel mahkemece davanın kısmen kabulü ile toplam 61.589,33 TL tazminata hükmedilmesi üzerine hükmün sadece davalı tarafça istinaf edilmesi üzerine, bölge adliye mahkemesince ilk derece mahkemesinin kararının maddi tazminatın düzeltilmesi manevi tazminatın fazla olduğundan toplam 26.589,33 TL tazminata düzeltilerek hükmedilmesine karar verilmiş olup,

Karar tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırının 47.530,00 TL olduğu; davacının reddedilen tazminat miktarının 35.000,00 TL olması nedeniyle hükmün davacı açısından kesin olduğu görülmekle;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42 nci maddesi ile değişik 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen temyiz sınırı ve reddedilen tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle davacı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 298 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,