Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/9270 K.2025/358

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince; davacının haksız yargılama nedeniyle 20.000 TL maddi, 200.000,00 TL manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; müvekkilinin ilk gözaltına alınıp serbest bırakıldığında adli kontrol şartlarına riayet etmesine rağmen ikinci kez gözaltına alınıp tutuklandığını, tutukluluğun devamına yönelik kararlarda tutuklama tedbirinin gerekçesiz olduğunu, tazminata esas dosyada tanık dinlenmediğini, bilirkişi incelemesi yapılmadığını, delillere ulaşma imkanının sağlanmadığını, tanıklarla yüzleştirilmediğinden adil yargılanma hakkının ihlal edildiğini, davanın kabulü gerektiğini, belirtmiştir.

III. DAVA KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/605 Esas, 2018/66 Karar sayılı ceza dava dosyasında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 25.07.2016 - 27.07.2016 tarihleri ve 14.12.2016 - 30.12.2022 tarihleri arasında gözaltı, tutuklu ve hükümlü olarak kaldığı yapılan yargılama sonunda 8 yıl 9 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verildiği, kararın 11.04.2019 tarihinde kesinleştiği, kesinleşmiş kararın davacı asile tebliğ edilmediği, davanın 5271 sayılı kanuna tabi olduğu, soruşturma ve kovuşturma aşamasında usule ve esasa yönelik işlemlerin hukuka uygun yerine getirildiğinin görülmesi,

koruma tedbirlerinin yasalara uygun ve ölçülü olarak yerine getirildiğinin anlaşılması ve yine davacı hakkında yapılan yargılama sonucu mahkumiyet kararı verilmesi sonucu, davacının taleplerinin 5271 sayılı Kanun 141. maddesinde belirtilen koşullara uymadığı anlaşılmış ve davacının tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, incelenen dosya kapsamına göre delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, tazminat talebinin reddi yönünde verilen kararın dosya kapsamına uygun bulunduğu anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Manisa 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,