Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/9295 K.2022/1491

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1 -Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olarak sanık ...'nın temyiz itirazının incelenmesinde;

Sanığın yokluğunda verilen hükmün, sanığın kovuşturma aşamasında bildirdiği ve mernis adresi olarak kayıtlı bulunan adrese 03.04.2013 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, 02/05/2013 havale tarihli dilekçe ile sanığın hükmü CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin isteme uygun olarak REDDİNE;

2 -Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olarak mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazının incelenmesine gelince;

Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem 5237 sayılı TCK’nın 89/4. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç aynı Kanunun 66/1-e. maddesi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabidir.

Kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, sanık hakkında zamanaşımını kesen en son işlem 20.02.2013 tarihinde verilen mahkumiyet hükmü olup, bu tarihten itibaren hesaplanan 8 yıllık süre inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş olmakla, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;