Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/9466 K.2023/6042

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.03.2019 tarihli ve 2012/131 Esas, 2019/280 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, aynı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62, 52/2, 53, 51 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 30.01.2020 tarihli ve 2019/5620 Esas, 2020/360 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılarak sanığın, 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 22.11.2021 tarihli, 2020/48652 sayılı ve temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. "Sanıklar arasında yapılan görüşmelerde Halil isimli emekli bir polisin elinde bulunan ... isimli heykelin satın alacak şahıslara gösterileceği, bunun yanında sanık ...'de bulunan eserler ile bir adet büstün de bu şahıslara gösterileceği, bu şahısların yanında sanık ...'ın da bulunduğu, ancak ... isimli tarihi eser niteliğinde olan heykelin ticareti esnasında İstanbul Emniyet Müdürlüğünce yapılan baskında bu heykelin sanık ...'in çantasında yakalandığı, her ne kadar sanık ...'in heykeli satın aldığına yönelik savunması var ise de;

yapılan görüşmelerden bu eserin başka şahıslara ait olduğu ve sanık ...'in sanık ...'ın talimatı ile bu eseri sahiplerinden alarak Ankara ilinden gelen şahıslara göstermek için getirdiğinin anlaşıldığı, sanık ...'in Türkiye çapındaki tarihi eser kaçakçıları ile irtibatta olduğu,

sanık ...'in elinde sanık ...'a gösteremedikleri tarihi eserlerin olduğu sübuta erdiğinden sanıkların savunmalarına itibar edilmemiş, sanık ... dışındaki sanıkların tarihi eserleri ve özellikle sanık ...'in üzerinde yakalanan ve 2863 sayılı Kanun kapsamında olduğu arkeoloji müzesi raporu ve bilirkişi mütalaası ile tespit edilen ... isimli heykelin ticaretini yaptıkları anlaşıldığından 2863 sayılı Kanun'un 27 nci maddesi delaletiyle 67/2 nci maddesi gereğince ayrı ayrı cezalandırılmalarına karar verilmiştir."

2. Olay günü saat 11:00 sıralarında Mali Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğünü arayan bir şahsın yaptığı ihbarda ... isimli bir şahsın öğleden sonra çuval içerisindeki bir heykeli Şişli ilçesi, Paparoncelli Sokak üzerinde bir yerde pazarlayacağını söylemesi üzerine belirtilen yere giden kolluk kuvvetleri tarafından, elinde siyah renkli büyük valiz bulunan ve şüpheli hareketler sergileyen bir şahsın yaya olarak ilerlediği sırada durdurulduğu, şahsın, hakkında aynı suçtan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık ... olduğunun tespit edildiği, sanığa valizde ne olduğu sorulduğunda, sanığın heykel olduğunu söylediği anlaşılmıştır.

3. Sanık ... aşamalardaki savunmalarında, dava konusu heykeli Kadıköy'de eski eşyalar satan bir seyyar satıcıdan 300 - 400 TL karşılığında satın aldığını, o dönemde evini taşıdığından heykeli kız arkadaşının evine götürdüğünü, olay günü de kendi evine götürmek isterken yakalandığını, heykelin tarihi eser niteliğinde olduğunu bilmediğini beyan etmiştir.

4. Sanık ... savunmasında, kültür varlığı ticaretine aykırılık suçunu işlemediğini beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

1. "Sanığın üzerine atılı eylemin 2863 sayılı Yasanın 67/2 nci maddesinde tanımı yapılan yasa kapsamındaki eserlerin ticareti suçu olup, somut olayda.

İstinaf dışı sanıklardan ...'de ele geçen suça konu eserlerin ticareti maksadı ile sanığın suça katıldığı iddia olunmakla, kendisinde suça konu eserin ele geçirilmeyiş oluşu, sanığın tüm aşamalarda suçu kabullenmeyişi, sanık hakkındaki tek delilin mahkeme kararına dayalı olarak yapılan telefon dinleme tutanakları olup, atılı suç nedeni ile CMK'nın 135 inci maddesi kapsamında 2863 sayılı Yasa yönünden, ancak yasanın 68 ve 74 üncü maddelerinde tanımlanan suçlar yönünden dinleme kararı verilebileceği, iddia olunan ve mahkûmiyete karar verilen aynı yasanın 67/2 nci maddesinde tanımı yapılan suç yönünden dinleme imkanının bulunmadığı,

buna göre, telefon dinlemesi sonucu elde edilen delillerin hükme dayanak gösterilemeyeceği, hukuka aykırı nitelikte olduğu, bunun dışında da başkaca delil bulunmayan olayda, sanığın sabit olmayan suçtan beraatine karar verilmiştir."

IV. GEREKÇE

Olay günü kolluk kuvvetlerine yapılan ihbarın içeriği, dava konusu kültür varlığının ele geçiriliş şekli, sanık ... ile temyiz dışı sanıkların savunmaları hep birlikte değerlendirildiğinde, 2863 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasında açıklanan “kültür varlığı ticaretine aykırı hareket etme” suçunun maddi unsurları olan, bildirimi yapılmamış olan kültür ve tabiat varlıklarının “satışa arz edilmesi”, “satılması”, “verilmesi”, “satın alınması” veya “kabul edilmesi” eylemlerinin hiçbirinin gerçekleşmediği olayda,

5271 sayılı Kanun'un 135 inci maddesinin sekizinci fıkrasında sayılmayan suça ilişkin olarak elde edilen tape kayıtlarının da delil olarak değerlendirilemeyeceği anlaşılmakla, sanığın atılı suçtan beraatine ilişkin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 30.01.2020 tarihli ve 2019/5620 Esas, 2020/360 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,