Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/9467 K.2025/983

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacının haksız yargılama, gözaltı, tutuklama, arama el koyma nedeniyle asıl dosyada 500.000,00 TL maddi, 2.200.000,00 TL manevi tazminata haksız fiilin sonlanma tarihinden yasal faizine ilişkin talebinin dosyanın henüz kesinleşmediğinden reddine, birleşen dosyada haksız yargılama, gözaltı, tutuklama, arama el koyma nedeniyle 750.000,00 TL maddi, 2.900.000,00 TL manevi tazminata gözaltı tarihinden yasal faizine ilişkin talebinin daha önce karar verildiğinden davanın reddine karar verilmiş,

Bölge Adliye Mahkemesince davacının her iki dosyayı da istinaf etmesi sonucunda iki dosyanın birleştirilerek istinaf başvurularının kabulü ile ilk derece mahkemesi kararlarının kaldırılarak davanın kısmen kabulü ile, 21.266,04 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminata gözaltı tarihinden faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı vekilinin ve davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; kararın hukuk ve hakkaniyete aykırı olduğunu, yetkisiz ve görevsiz yargı organları tarafından gözaltına alındığını, el koyma, arama işlemi uygulandığını, 2802 sayılı kanuna aykırı hareket edildiğini, masumiyet karinesinin, kişilik haklarının ihlal edildiğini, babasının vefat ettiğini cenazesine katılamadığını, tutukluluğa yapılan itirazların gerekçesiz reddedildiğini, haksız yargılanma nedeniyle toplumda dışlandığını, maddi tazminat hesabının hatalı olduğunu, hükmedilen tazminatların eksik olduğunu, Davalı vekilinin temyiz istemi; davanın kısmen kabul kararının yasal dayanağının bulunmadığını, hükmedilen tazminatların fazla olduğunu, belirtmiştir.

III. DAVA KONUSU

Asıl dosyada; Tazminat talebinin dayanağı olan Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/300 Esas, 2018/118 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında davacının silahlı terör örgütüne üye olma ve anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçlarından 17.07.2016 - 30.11.2017 tarihleri arasında 501 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçundan 15.07.2017 tarihinde ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği ve bu suçtan 12.07.2017 tarihinde tahliye edildiğini, silahlı terör örgütüne üye olma suçundan yapılan yargılama sonunda beraatine karar verildiği, kararın henüz kesinleşmediğinden davanın reddine karar verildiği,

Birleşen dosyada; davacı hakkında tazminata esas dosyanın henüz kesinleşmediğinden davanın reddine karar verildiği ve bu kararın istinaf incelemesinde olduğundan mükerrer açılan davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemelerince reddedilen dava, Bölge Adliye Mahkemesince birleştirilmesine karar verilerek ve kararın kaldırılarak yapılan incelemede; tazminat talebinin dayanağı olan Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/300 Esas, 2018/118 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında davacının silahlı terör örgütüne üye olma ve anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçlarından 17.07.2016 - 30.11.2017 tarihleri arasında 501 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı,

anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçundan 15.07.2017 tarihinde ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği ve bu suçtan 12.07.2017 tarihinde tahliye edildiğini, silahlı terör örgütüne üye olma suçundan yapılan yargılama sonunda beraatine karar verildiği, kararın 20.10.2018 tarihinde kesinleştiği, kesinleşmiş kararın davacı asile tebliğ edilmediği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı kanuna tabi olduğu, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltı ve tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı,

kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin, hükmedilen manevi tazminatın fazla olduğuna, davanın kısmen kabulüne ilişkin kararın yasal dayanağı olmadığına ve sair temyiz sebeplerine, davacı vekilinin, hükmedilen maddi tazminatın eksik olduğuna ve sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1. Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması,

2.Memur iken 24.08.2016 tarihinde meslekten ihraç edilen davacının ihraç edildiği ayı takip eden ayın 15. günü olan 15.09.2016 tarihi ile tahliye tarihi olan 30.11.2017 tarihi arasındaki süre için Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca 16 yaşından büyükler için belirlenen 19.994,69 TL maddi tazminatın 15.09.2016 tarihinden faizi ile birlikte maddi tazminat kapsamında davacıya ödenmesine karar verilmesi gerekirken fazla hesap edilmesi ve faizi hatalı belirlenmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-b maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,