KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2021/9479 E., 2022/1110 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Şubat 2022
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle öldürme
- Hüküm
- TCK’nın 85/1, 22/3, 62, 53/6 maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
(I) Katılanlar vekilinin temyiz talebine yönelik incelemede;
Katılanlar ve vekilinin yokluğunda verilen 21.05.2021 günlü kararın, katılanlar vekiline elektronik tebligat yoluyla 28.06.2021 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen katılanlar vekilinin hükmü CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 12/08/2021 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin isteme aykırı olarak REDDİNE,
(II) Sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesine gelince;
Sanığın, çalıştığı işyerine ait kapalı kasa kamyonetle pvc götürmek üzere il merkezine doğru yola çıkacağı sırada iş çıkışı dolayısıyla merkeze gitmek isteyen bir grup işçiyi aracın kasa kısmına bindirdiği, yolda meydana gelen sarsıntı ve fren nedeniyle kasa içinde düşüp başını çarpan mağdur işçinin araçtan inip evine gittiği, başındaki şiddetli ağrı üzerine hastaneye götürüldüğü,
beyin kanaması dolayısıyla yoğun bakımda tedavi gördüğü hastanede 30.11.2012 tarihinde hayatını kaybettiği, ölüm sebebinin İstanbul Adli Tıp Kurumunca tanzim edilen 30.10.2013 tarihli rapora göre künt tramva ve buna bağlı gelişen beyin kanaması ile gelişen komplikasyonlar sonucu meydana geldiğinin yine ölüm ile araç içerisinde düşme olayı arasında illiyet bağının bulunduğunun tespit edildiği olayda, sanığın yolcu taşımaya müsait olmayan kapalı kasalı aracın kasa kısmına yolcu bindirmesi sebebiyle kusurlu olduğu ve bilinçli taksirle hareket ettiği anlaşılarak yapılan incelemede
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2021/9479, K. 2022/1110, 15 Şubat 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama