Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/952 K.2025/8197

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 50/1-a, 52/4,, 53/6 maddeleri uyarınca sonuç ceza olarak hapis cezasından çevrilen 36.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair verilen karar, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri; eksik inceleme sonucu beraat yerine mahkumiyet hükmü kurulmasının, sanık hakkında fazla ceza tayininin ve koşulları bulunduğu halde lehe hükümlerin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna ve re'sen gözetilecek nedenlere, katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; sanık hakkında verilen kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; Olay günü, sanık sürücü ...'in sevk ve idaresindeki minibüs ile meskun mahal dışında, azami hız sınırının 90km/saat olduğu, tek yönlü, asfalt kaplama, devlet karayolu üzerinde gündüz vakti seyri esnasında kaza mahalline geldiğinde sol arka tekerinin patlamasıyla yol dışı kalarak devrilmesi sonucu sanığın kullandığı araçta yolcu olarak bulunan küçükler ... oğlu ... ile ... kızı ...'in ve ... oğlu ... ile ... kızı ...'in öldüğü ve diğer yolcular ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...,...'in vücutlarında kırık meydana gelecek nitelikte yaralandıkları olayda,

dosya kapsamında alınan 25.04.2016 tarihli, Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin bilirkişi heyet raporu doğrultusunda kazaya neden olan sebebin aracın bijonlarının kesmesi nedeni ile tekerleğin patlayarak yerinden çıkması olduğu dolayısı ile meydana gelen kazada sanığın tali kusurlu olduğunun kabulü ile, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Dosya içeriğine göre, Olay günü, sanık sürücü ...'in sevk ve idaresindeki minibüs ile meskun mahal dışında, azami hız sınırının 90km/saat olduğu, tek yönlü, asfalt kaplama, devlet karayolu üzerinde gündüz vakti seyri esnasında kaza mahalline geldiğinde sol arka tekerinin patlamasıyla yol dışı kalarak devrilmesi sonucu sanığın kullandığı araçta yolcu olarak bulunan küçükler ... oğlu ... ile ... kızı ...'in ve ... oğlu ... ile ... kızı ...'in öldüğü ve diğer yolcular ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...'in vücutlarında kırık meydana gelecek nitelikte yaralandıkları olayda,

Dosya içeriğinde mevcut 19.12.2013 tarihli teknik bilirkişi raporu doğrultusunda kazanın oluş sebebinin, sanığın 14+1 taşıma kapasiteli aracına 29 yolcu alarak, %100 fazla yolcu ile iki kat yük artışına neden olmasının ve sol arka tekerin bijonlarının hareket manevrası sırasında yükten dolayı durarak sürtünmesi üzerine eriyen lastiğin patlaması sonucu jant kısmının basınçla yerinden kopmasının olduğunun belirtildiği anlaşılmakla, sanığın asli ve tam kusurlu olduğunun kabulü ile; minibüsün istiap haddi aşılma miktarının iki katı olduğu,

alınan teknik bilirkişi raporu doğrultusunda istiap haddini aşan bu yükün güvenli araç kullanmayı, aracın fren ve manevra kabiliyetini olumsuz etkilediği anlaşılmakla, sanığın eyleminde bilinçli taksir koşullarının oluştuğu ve 5237 sayılı TCK'nın 22/3 maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de ; Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, uygulama maddesi olan TCK'nın 50/4 ve 50/1-a maddelerinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, açıklanan nedenlerle Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,