Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/956 K.2022/3717

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tazminat talebinin dayanağı olan Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/201 Esas - 2014/6 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçundan 12.12.2011 tarihinde hakkında yakalama emri düzenlendiği, 04.01.2012 tarihinde yakalandığı, sorgusunun yapılmasının ardından aynı gün serbest bırakıldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünü 14.11.2016 tarihinde kesinleştiği,

Davacının yüksek hadden maddi ve manevi tazminat talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece duruşma açıldığı,

Davacı hakkında resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından dava açıldığı, bilinen en son adresine savunmasının alınması amacıyla yapılan duruşma gününü bildirir tebligatlara rağmen; davacıya (sanığa) ulaşılamaması üzerine, CMK’nın 199. maddesi uyarınca çıkartılan yakalama emrine istinaden kolluk güçlerince yakalanmasının akabinde yine aynı gün mahkemesine çıkartılarak savunmasının alınmasından sonra serbest bırakıldığı, Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinin yakalama emri düzenlemekle kusurlu hareket etmediği ve yasalara uygun şekilde davrandığı,

davacı hakkında düzenlenen yakalama emrinin sanığın şahsi kusurundan kaynaklandığı ve ayrıca davacının dava konusu olan yakalama tedbiri nedeniyle gözaltında kalmadığı hususları bir arada değerlendirildiğinde davacının CMK’nın 141. maddesinde düzenlenen koruma tedbirleri nedeniyle talep ettiği tazminat talebinin reddine hükmedildiği anlaşılmakla; mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

.