Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2021/9794 K.2023/3779

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine verilen Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 12.12.2019 tarihli ve 2019/142 Esas, 2019/188 Karar sayılı kararının davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Karar tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırının 58.800,00 TL olduğu; “kasten yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma” suçundan 07.06.2018 – 11.10.2018 tarihleri arasında 126 gün gözaltı ve tutuklu kalan davacının 20.000,00 TL maddi, 20.000,00 TL manevi tazminatın kısmen kabulüne karar verildiği, hükmün davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine,

Bölge Adliye Mahkemesince davanın reddine karar verilmesi gerektiğinden düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi nedeniyle reddedilen toplam tazminat miktarının 40.000,00 TL olması nedeniyle davacı açısından hükmün kesin nitelikte olduğu anlaşılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42 nci maddesi ile değişik 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen temyiz sınırı ve hükmedilen tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle davacı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 298 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,