Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/10025 K.2023/1368

Davacı hakkında dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı vekili 25.11.2015 tarihli dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin uyuşturucu madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 02.03.2006 tarihinde tutuklandığını, 06.09.2006 tarihinde tahliye edildiğini ve yapılan yargılama ile beraat ettiğini, haksız tutuklama nedeniyle 5.000,00 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

2. Davalı vekili 24.02.2016 tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın hak düşürücü süresi içinde açılmadığından reddi gerektiğini, davacının 5271 sayılı kanun gereği tazminat istenmeyecek kişilerden olup olmadığı hususunun araştırılıp buna göre davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, davanın görevli ve yetkili mahkemede açılmadığını, davacının zararını ispat etmesi gerektiğini, talep edilen tazminat miktarının fazla olduğunu, davacı tutuklama tarihinden faiz talebinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, öne sürmüştür.

3.... Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.03.2016 tarihli ve 2016/37 Esas, 2016/104 Karar sayılı kararı ile; tazminat talebinin kısmen kabulü ile 2.383,88 TL maddi, 9.400,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

4....

Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.03.2016 tarihli ve 2016/37 Esas, 2016/104 Karar sayılı kararının davalı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 14.12.2020 tarihli ve 2019/2052 Esas, 2020/7021 Karar sayılı kararı ile; tazminata esas dosyada davacı hakkında düzenlenen gözaltı, tutuklama ve tahliyeye ilişkin tüm müzekkere ve belgelerin Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde onaylı birer sureti ilgili ceza mahkemesinden temin edilip dosya içine alınarak ve tutuklama müzekkeresinin infaz edilip edilmediği,

infaz edilmiş olması halinde, infaz tarihlerinin ceza infaz kurumundan sorulması suretiyle davacının tutuklama ve tahliye tarihleri ile infaz edilen sürenin tereddüde mahal vermeyecek şekilde tespit edilmesi sonrası bir karar verilmesi gerektiği, davacı hakkında tutuklu kalınan sürelerin mahsup edilip edilmediği hususunun araştırılması gerektiğinden bahisle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile bozulmasına karar verilmiştir.

5.... Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.06.2021 tarihli ve 2021/18 Esas, 2021/149 Karar sayılı kararı ile bozma ilamına uyularak tazminat talebinin kısmen kabulü ile 2.383,88 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

6.... Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.06.2021 tarihli ve 2021/18 Esas, 2021/149 Karar sayılı kararının davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 14.02.2022 tarihli ve 2021/7932 Esas, 2022/1017 Karar sayılı kararı ile; hükmedilen manevi tazminatın eksik olduğundan bahisle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile bozulmasına karar verilmiştir.

7.... Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.05.2022 tarihli ve 2022/117 Esas, 2022/168 Karar sayılı kararı ile bozma ilamına uyularak tazminat talebinin kısmen kabulü ile 8.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

8.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığın 14.12.2022 tarihli tebliğnamesi ile davalı vekilinin ve davacı vekilinin temyiz isteklerinin esastan reddi ile hükmün onanmasını talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Davalı vekilinin temyiz istemi

Davacının taleplerinin somut belgeye dayanmadığından reddi gerektiğine, hükmedilen tazminatın sebepsiz zenginleşmeye yol açacak nitelikte fazla olduğuna, ilişkindir.

B. Davacı vekilinin temyiz istemi

Yerel mahkemece Yargıtay bozma ilamından sonra maddi tazminata ilişkin hüküm kurulmadığından kararın bozulması gerektiğine, davacının tutuklandığında şoför olup asgari ücret düzeyinde gelir elde ettiği ve bu gelirinden mahrum kaldığına, davacının haksız ve uzun tutuklanması nedeniyle mağdur olup sosyal ekonomik durumu dikkate alınmadan eksik manevi tazminata hükmedildiğine, ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Tazminat talebinin esasını oluşturan ... 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/2 Esas – 2009/1 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu ve uyarıcı madde ticareti ve suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye suçlarından 02.03.2006 – 06.09.2006 tarihleri arasında tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 28.09.2015 tarihinde kesinleştiği ve davanın 5271 sayılı Kanunun 142 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı, davacı hakkında mükerrer dava açılmadığı belirlenerek bozma ilamına da uyularak 8.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin dayanağı olan ... 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/2 Esas – 2009/1 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu ve uyarıcı madde ticareti ve suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye suçlarından 02.03.2006 – 06.09.2006 tarihleri arasında 188 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 28.09.2015 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmıştır.

Gerekçeli karar başlığında karar tarihi olarak “17.05.2022” yerine “01.02.2022” olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak görülmüştür.

A.Davalı vekilinin temyiz istemi; 1.Davanın reddi gerektiğine yönelik temyiz talebi yönünden; Tazminat talebinin dayanağı olan ceza dava dosyasında beraat etmiş olması nedeniyle davacı lehine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 141 ve devamı maddelerine göre, maddi ve manevi tazminat hakkı bulunduğundan, davalı vekilinin, davacının tazminat talebinin reddi gerektiğine yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Hükmedilen tazminat miktarının fazla olduğuna yönelik temyiz talebi yönünden; Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti edildiğinden manevi tazminatın fazla olduğuna yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

B.Davacı vekilinin temyiz istemi; 1.Bozma ilamı sonrasında maddi tazminata hükmedilmemesi nedeniyle kararın bozulması gerektiğine yönelik temyiz talebi yönünden;

Dairemizin 14.02.2022 tarih ve 2021/7932 Esas - 2022/1017 Karar sayılı bozma ilamı öncesi, 15.06.2021 tarihli maddi tazminata ilişkin hükmün açıkça onanmadıkça kesinleşmiş sayılamayacağı gözetilmeden, bozma sonrası yapılan yargılama sonunda maddi tazminat konusunda karar verilmemiş ise de bu hususta mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

2.Hükmedilen manevi tazminat miktarı yönünden; Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti edildiğinden manevi tazminatın eksik olduğuna yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün açıklanan nedenle ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.05.2022 tarihli ve 2022/117 Esas, 2022/168 Karar sayılı kararına yönelik davalı vekili ve davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesi neticesinde herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,