Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/101 K.2025/4042

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız ve hukuka aykırı arama, el koyma, gözaltı ve adli kontrol tedbiri nedeniyle 15.267 TL maddi ve 200.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile davacıya ait cep telefonlarına 23.02.2017 tarihinde el konulup, 19.03.2019 tarihinde iade edildiği,

bu itibarla bahse konu eşyaların zamanında iade edilmediği gerekçesiyle 1.500 TL maddi ve 2.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun, davacıya ait 2 adet cep telefonuna tazminata konu soruşturma kapsamında 23.02.2017 tarihinde el konulduğu, beraat etmesi üzerine 19.03.2019 tarihinde davacıya iade edildiği,

soruşturmanın niteliği itibariyle söz konusu telefonlara el konularak inceleme yapılmasının zorunlu olduğu ve neticesinde sağlam ve eksiksiz olarak teslim edildiği gerekçesiyle maddi tazminata ilişkin hüküm fıkrası çıkarılıp yerine, '' maddi tazminat talebinin reddi'' ile 1 gün gözaltı bakımından manevi tazminat miktarı 200 TL'ye indirilmek suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacı hakkında haksız ve hukuka aykırı arama yapıldığına, arama neticesinde dijital materyallerine el konulduğuna, el konulan eşyaların 2 yıl sonra iade edildiğine, davacının tüm bu eşyaları yeniden almak ve haksız soruşturma nedeniyle avukatlık ücreti ödemek zorunda kaldığına, bu sebeple meydana gelen maddi zararlarının maddi tazminat kapsamında hükmedilmesi gerektiğine, hükmedilen tazminat miktarının eksik olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Giresun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/366 Esas - 2019/86 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 23.02.2017 tarihinde gözaltına alınıp, ikametinde arama yapıldığı ve iki adet cep telefonuna el konulduğu, 24.02.2017 tarihinde adli kontrol şartıyla serbest bırakıldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine karar verildiği, beraat kararının 15.03.2019 tarihinde kesinleştiği, gözaltı ve el koyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı,

davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, davacının tazminata konu ceza davası kapsamında ödemiş olduğu, maktu vekalet ücretini aşan ve serbest meslek makbuzuyla ispatlanan vekalet ücretinin davacı ile avukatı arasındaki hukuki ilişkiye dayandığından maddi zarar kapsamında değerlendirilemeyeceği ancak davacıya ait cep telefonlarına 23.02.2017 tarihinde el konulup, 19.03.2019 tarihinde iade edildiği, bu itibarla CMK'nın 141/1-j maddesi kapsamında söz konusu eşyaların zamanında geri verilmediği kabulüyle kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince davacıya ait 2 adet cep telefonuna tazminata konu soruşturma kapsamında 23.02.2017 tarihinde el konulduğu, beraat etmesi üzerine 19.03.2019 tarihinde davacıya iade edildiği, soruşturmanın niteliği itibariyle söz konusu telefonlara el konularak inceleme yapılmasının zorunlu olduğu ve neticesinde sağlam ve eksiksiz olarak teslim edildiği gerekçesiyle maddi tazminata ilişkin hüküm fıkrası çıkarılıp yerine, ''maddi tazminat talebinin reddi'' ile 1 gün gözaltı bakımından manevi tazminat miktarı 200 TL'ye indirilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, manevi tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,